Jeugdliteratuur.org

Auteursinfo

André Sollie

   

Leven

André Sollie studeert grafiek aan het Sint-Lukasinstituut in Brussel. In 1970 gaat hij aan de slag als graficus, al gaat hij zich steeds meer toeleggen op lay-out en illustraties. Hij woont samen met zijn man in een voorstad van Antwerpen.

“Eerst was ik een tekenaar die het fijn vond af en toe ook te schrijven. Een gedicht, een verhaaltje, een liedjestekst... Nu beschouw ik mezelf eerder als een schrijver die ook wel graag tekent. De drie boeken die me het liefst zijn, zet ik hier op een rijtje. Ik hoop dat je er iets nieuws in ontdekt of dat je er iets in terugvindt. Iets dat je kwijt was. - ‘Het ijzelt in juni’ (gedichten en collages), - ‘Nooit gaat dit over’ (een kleine roman), - ‘Een raadsel voor Roosje’ (een intimistisch prentenboek). ”

   

Werk

André Sollie illustreert zijn eerste kinderboek in 1971. Aanvankelijk maakt hij veel coverontwerpen voor jeugdboeken, vaak met realistische portretten in zachte kleuren. Met de jaren evolueert zijn stijl sterk. In zijn dichtbundel Soms, dan heb ik flink de pest in gebruikt hij voor het eerst een heel nieuwe stijl: in plaats van de werkelijkheid realistisch af te beelden, interpreteert en vertekent hij ze. Vanaf nu worden zijn illustraties minder levensecht en romantisch, maar karikaturaler, strakker en subtiel humoristisch. Hij experimenteert met pen en inkt, met collage, met penseel en gouache… Hij blijft zoeken en zichzelf vernieuwen.

Zijn eerste gedichten verschijnen in de krant De Standaard. In 1986 verschijnt zijn eerste dichtbundel voor jongeren, Soms, dan heb ik flink de pest in . In zijn gedichten beschrijft André Sollie heel herkenbare gevoelens en stemmingen en herleidt hij ze tot hun essentie. Hebben zijn eerste gedichten nog een klassieke vorm en een strak rijmschema, dan worden ze in de bundels Zeg maar niks en Het ijzelt in juni steeds vrijer van vorm en de humor scherper. Humor, ernst en melancholie zijn vaste compagnons van de poëzie van André Sollie.

André Sollie krijgt de smaak van het schrijven te pakken: hij gaat hoorspelen, liedjes, toneel, gedichten en verhalen schrijven. In 2000 verschijnt het eerste prentenboek waarvoor hij de tekst maakt en Ingrid Godon de illustraties: Wachten op matroos. Het boek wordt meermaals bekroond. In 2005 verschijnt zijn jeugdroman Nooit gaat dit over, een broeierig verhaal over ontluikende homoseksualiteit waarin geen woord te veel staat. Het boek wordt in 2011 verfilmd als Noordzee Texas. De laatste jaren maakt André Sollie vooral – vaak bekroonde – prentenboeken: Een raadsel voor Roosje, Dubbel Doortje, De Zomerzot, Konijntjesbrood... Het zijn weemoedige, poëtische en tegelijk soms grappige verhalen die hij zelf illustreert.

 

Bekroningen

2012: Vlag en Wimpel (Griffeljury) voor Zoen me tot ik spin
2010: Boekenpauw voor De Zomerzot
2007: Prijs van de Vlaamse Gemeenschap voor Jeugdliteratuur voor Een raadsel voor Roosje
2005: Boekenpluim voor Dubbel Doortje
2001: Boekenwelp voor Wachten op Matroos
2001: Gouden Griffel voor Wachten op Matroos
1998: Boekenwelp voor Het ijzelt in juni
1998: Boekenpauw voor De brief die Rosie vond
1993: Kinder- en Jeugdjury Vlaanderen (KJV) voor Hotel Hoteldebotel
1991: Kinder- en Jeugdjury Vlaanderen (KJV) voor 35 boeven in Moo
1986: Kinder- en Jeugdjury Vlaanderen (KJV) voor De Witte vogel
1982: Kinder- en Jeugdjury Vlaanderen (KJV) voor De bloeiende mimosaboom

Bibliografie


Meer op bibliotheek.be

André Sollie op Boekenzoeker

Nieuwsberichten

Zilveren Griffels, Penselen en Vlag en Wimpels uitgereikt
Themanummer Moeyaert