Jeugdliteratuur.org

Auteursinfo

Paul Verrept

   

Leven

Paul Verrept gaat een half jaar naar het RITS en volgt anderhalf jaar grafische vormgeving aan de kunstacademie. Hij heeft er veel steun aan illustrator Kristien Aertssen die er dan nog maar net lesgeeft. In het tweede jaar – hij regisseert dan volop theater – wordt hij gebuisd voor typografie. Hij maakt de opleiding niet af vanwege zijn theaterambitie, maar hij leert er dat hij ergens goed in is en dat het belangrijk is om een eigen plek te hebben waar hij kan werken en nadenken. Later beseft Paul Verrept dat theater niet echt zijn medium is, maar hij blijft wel theateraffiches ontwerpen. Naast grafisch vormgever is hij sinds zijn debuut in 1994 ook auteur en illustrator.

“Ik vind het heel prettig om ergens te zitten en wat te beginnen schetsen in een klein boekje. Deze schetsen vormen de basis van alles wat ik doe en ik vind er ook mijn beste tekeningen tussen. De figuur van Kokhals ontdekte ik in een oud schetsboek. Alles wat ik doe, heeft op de een of andere manier daar wel zijn neerslag. (In Zone03 12.03.03)”

   

Werk

Paul Verrept profileert zich als prentenboekenillustrator in de jaren ’90 met zijn aquarelillustraties bij de poëzie van Paul Van Ostaijen: Sjimpansee, Slaap en Marc. De illustraties zijn concreet en abstract, en roepen de buiten- en binnenkant van de poëzie op. Zelf vindt hij Marc het meest geslaagd: het is speelser en meer ontspannen uitgewerkt dan Sjimpansee en prikkelender voor je brein dan Slaap. Met die Van Ostaijen-reeks heeft hij zijn eigen ‘signatuur’ gevonden en leert hij wat illustreren kan betekenen.

In samenwerking met auteur Meuleman maakt hij ook de bekende Mijnheertje Kokhals-reeks over een heerschap dat schippert tussen geluk en ongeluk. Rond dat personage wordt ook een theatervoorstelling opgezet.

Later gaat hij naast illustreren ook zelf schrijven. Taal vindt hij namelijk erg belangrijk: als je iets kan benoemen, kan het troost brengen. In een gesprek met Marita Vermeulen in Leesidee Jeugdliteratuur vertelt hij over dat schrijf- en tekenproces: “Er komt eerst een tekst. Ik werk daar lang, maar heel gespreid in de tijd aan. Als ik vind dat die tekst af is, dan beginnen een aantal beelden bij mij op te komen. Vooraleer ik begin te tekenen zitten de prenten al in mijn hoofd. Tekenen is de laatste rechte lijn naar de finish.”

Die eigen verhalen zijn vaak sober en filosofisch getint – let op titels als Klein verhaal van de nacht (2000), De dag dat mama even tijd had voor een kopje koffie (2003) of Op een dag was de liefde moe (2011). Er lijkt ogenschijnlijk niet te veel gebeuren in de tekst, letterlijk dan, maar precies die ruimte in het verhaal zet de lezer aan het denken. Zijn tekeningen laat hij altijd heel bewust in dialoog gaan met de tekst. Gewoon goed tekenen volstaat niet om een goed illustrator te zijn, vindt hij. Dat ben je pas als je die dialoog niet uit het oog verliest.

Aanvankelijk zijn Verrepts illustraties, in aquarel, erg uitgepuurd. Latere illustraties zijn schilderachtiger en hebben vaak heviger kleuren. In een laatste fase gebruikt hij vaak de computer om nog wat veranderingen aan te brengen, de kleuren van een donkere tekening op te lichten en zo naar het beste drukresultaat toe te werken.

Zijn figuren hebben soms iets houterigs, alsof ze opgesloten zitten in hun lichaam, een gevoel dat hij zelf erg herkent. In die zin zijn het kleine zelfportretjes, vertelt Paul Verrept aan Marita Vermeulen: “Je kunt maar één leven leiden en je zou er wel twintig willen hebben. De werkelijkheid is vaak niet in verhouding tot de verlangens van mensen.”

De prentenboeken van Paul Verrept zijn vertaald naar onder andere het Frans, Deens, Duits, Spaans, Catalaans, Koreaans en Grieks.

 

Bekroningen

2012: Boekenwelp voor Kleine Pieter deed open
2005: De Gouden Uil Prijs van de Jonge Lezer voor Het meisje de jongen de rivier

Bibliografie

Porselein Porselein (De Eenhoorn, 2015)
Het laatste station van de wereld / een verhaal van Paul Verrept ; tekeningen van Ingrid Godon Het laatste station van de wereld (Stichting Kunstboek, 2015)
De bank : niemand weet het, maar deze bank, in deze stad, is het midden van de wereld De bank : niemand weet het, maar deze bank, in deze stad, is het midden van de wereld (De Eenhoorn, 2014)
Umm Umm (Larrios, 2014)
Op een dag was de liefde moe Op een dag was de liefde moe (De Eenhoorn, 2013)
De koningin zonder land De koningin zonder land (De Eenhoorn, 2013)
Twee vrienden Twee vrienden (Larrios, 2012)
Kleine Pieter deed open Kleine Pieter deed open (De Eenhoorn, 2011)
Het paard Het paard (Larrios, 2011)
Rodica en Dodica Rodica en Dodica (Larrios, 2011)
De kleine soldaat De kleine soldaat (Larrios, 2010)
Ik mis je Ik mis je (Larrios, 2010)
God God (Larrios, 2010)
Meneer Grijs : een liefdesverhaal in kleur / tekst Paul Verrept naar een idee van Riske Lemmens ; ill. Riske Lemmens Meneer Grijs : een liefdesverhaal in kleur (De Eenhoorn, 2009)
Mijnheertje Kokhals in het ziekenhuis Mijnheertje Kokhals in het ziekenhuis (De Eenhoorn, 2008)
Geen spijt : leven en liedjes van kleine Edith Geen spijt : leven en liedjes van kleine Edith (De Eenhoorn, 2007)
Het meisje de jongen de rivier Het meisje de jongen de rivier (De Eenhoorn, 2006)
Bedankt, mijnheertje Kokhals! / tekst Bart Meuleman ; ill. Paul Verrept Bedankt, mijnheertje Kokhals! (De Eenhoorn, 2006)
Mist Mist (De Eenhoorn, 2006)
Mijnheertje Kokhals heeft een vriendje / tekst Bart Meuleman ; ill. Paul Verrept Mijnheertje Kokhals heeft een vriendje (De Eenhoorn, 2006)

Meer op bibliotheek.be

Paul Verrept op Boekenzoeker

Nieuwsberichten

Meest auteursvriendelijke uitgeverij
Godon tentoon in Genk