Jeugdliteratuur.org

Auteursinfo

Wolf Erlbruch

   

Leven

Wolf Erlbruch is wellicht de bekendste en ook de meest bekroonde illustrator van Duitsland. Op zijn tweede blijkt dat hij al erg goed kan tekenen en zijn eerste kunststuk is een bladzijde vol brillen in perspectief. In 1967 begint hij aan de opleiding Grafische studies aan de Folkwangschule in Essen. Eerst wordt hij reclametekenaar en vervolgens illustrator. Hij is als beiden lang actief voor tijdschriften zoals Stern en Esquire. Hij geeft ook gedurende een periode les aan de hogeschool in Düsseldorf en Wuppertal, waar hij nu woont. Zijn werk balanceert tussen kunst en illustratie en hij blinkt uit in zowel traditioneel als experimenteel vakmanschap. 

“Als ik personages op papier wil zetten, blijf ik ze tekenen, altijd maar opnieuw, tot ze me recht aankijken. Dan pas ben ik er tevreden over, want alleen dan zijn ze van vlees en bloed.”

   

Werk

De eerste opdracht die Wolf Erlbruch voltooit, komt van een Duitse uitgever in 1983, het jaar waarin zijn zoon Leonard wordt geboren. Als geschenk voor zijn zoontje maakt hij illustraties voor het kinderboek Der Adler, der nicht fliegen wollte. Dat bevalt hem zo dat hij ook de tekeningen maakt voor het ondertussen klassieke boek Over een kleine mol die wil weten wie er op zijn kop gepoept heeft van Werner Holzwarth. Het is zijn grote doorbraak. In 1990 debuteert hij als auteur met De verschrikkelijke vijf, waarvoor hij ook de tekeningen maakt.

De figuren van Wolf Erlbruch zijn groot, onhandig en een tikje karikaturaal. Hij houdt van lijnen, silhouetten en grove vormen, die toch uitblinken in detail. Hij combineert allerlei technieken en tradities met speelse illustraties als resultaat en gebruikt daarbij vaak verschillende soorten papier. Hij creëert in zijn boeken een opmerkelijke collagestijl die zorgt voor diepte en reliëf. Dat vind je ook terug in De eend, de dood en de tulp, een boek dat hem uiteindelijk zelf helpt om de dood van zijn tante te verwerken. Hij kiest voor het simplistische beeld van de eend, een eenvoudige figuur dat de zwaarheid van de dood contrasteert. Hij werkt in zijn boek met eenvoud, slechts twee personages en wat gras, maar doet enorm veel met weinig. Het gebruik van die witruimte komt voor uit zijn liefde voor Japanse houtsnede; slechts twee figuurtjes tegen een leegte vormen een verhaal. 

Wolf Erlbruch heeft dan ook opdrachten en bekroningen voor zijn werk opgestapeld. Eén van de voornaamste is de Hans Christian Andersen prijs, die in 2006 zijn hele oeuvre lauwert. Hij wordt vaak gevraagd voor prestigieuze illustratieprojecten zoals het werk van Goethe, Gioconda Belli en Valérie Dayre. De invloed van zijn werk op de wereld van illustraties is dan ook aanzienlijk. 

 

Bekroningen

2008: Zilveren Griffel voor De eend, de dood en de tulp
2008: Vlag en Wimpel (Penseeljury) voor De eend, de dood en de tulp 
2006: Hans Christian Andersen Prijs (illustratoren)
2005: Zilveren Griffel voor Waarom jij er bent
2005: Vlag en Wimpel (Penseeljury) voor Waarom jij er bent
2004: De Gouden Uil Prijs van de Jonge Lezer voor De schepping
2004: Zilveren Penseel voor De schepping
1999: Zilveren Griffel voor Leonard
1998: Zilveren Griffel voor Mevrouw Meijer, de merel
1998: Zilveren Penseel voor Mevrouw Meijer, de merel
1997: Vlag en Wimpel (Penseeljury) voor Ik ruik kindervlees

Bibliografie


Meer op bibliotheek.be

Wolf Erlbruch op Boekenzoeker

Nieuwsberichten

Gevaarlijke ontmoetingen
Naar Montreuil
Themanummer Moeyaert