Wat was / Wat is

Bijna negen jaar geleden blogde ik hier met Merel. Die blog herlezen is een beetje tijdreizen. Wat is er anders, negen jaar later? Merel is ondertussen officieel mijn vrouw, maar net als toen mijn grote liefde, soulmate, toeverlaat, spiegel, criticus, tegengewicht,… We wonen op een andere plek, in het midden van een wei, met voor het eerst een écht atelier. Toen was ik nog geen fulltime illustrator – al kwam het kantelmoment er bijna aan – én kende ik Jaap Robben nog niet.

Maar de grootste verandering is zonder twijfel Rien, onze zoon, nu vier jaar. Laat ik het bij het illustratorschap houden: wat dat doet met je werk is moeilijk te beschrijven. En je ziet het zelf pas een hele tijd later. De ‘artistiekerigheid is eruit’, zoals mijn fijne collega Leo Timmers het een tijd geleden beschreef. Ik besef veel meer tegen wie ik spreek in mijn werk en wil dat gesprek zo helder mogelijk voeren. Ik wil spelen en uitnodigen om mee te spelen. Er hoeft niets meer bewezen te worden.

In het begin was Rien op papier vangen nog vrij gemakkelijk (dat sliep en dat lag), maar dat is al even verleden tijd. Nu ben ik blij als ik hem, na een lange middag fietsen, nog een keertje kan strikken.

Dag lieve Rien, wat word je snel groot. En wat heb je me al veel geleerd. Dankjewel.

Rien_11062016_kl

Hoppa!

Hoe kan ik als illustrator deze blog beter binnenvallen dan met een tekening? Door de schoorsteen, meer bepaald! Omdat Suzie Ruzie de afgelopen twee jaar héél aanwezig was op mijn tekentafel, en omdat ik zo’n fan ben van de Goedheiligman.

Suzieklaas

Nog even iets anders: ik voel me nu als een acteur die op een podium staat en zijn publiek niet kan zien. Laat u het even weten (via de reply, hieronder), als u deze blog leest? En misschien zelfs waarom? Of wat u bezighoudt in de jeugdliteratuur? Gewoon, omdat ik zo’n nieuwsgierigaard ben. En omdat ik graag weet tegen wie ik praat. Bedankt!

Hoppa! We zijn vertrokken!
Benjamin.

Tot ziens Laura, hallo Benjamin!

November gaf ons een blik op het leven van een vertaler. En wat voor vertaler! Niet alleen was het erg verhelderend – de boekentips en Amsterdamtips zijn ook ijverig genoteerd. Hartelijk dank, Laura, voor je bijdrage aan deze blog.

En nu is het tijd voor één van de twee geestelijke papa’s van Suzie Ruzie, het ondeugende rebelletje dat in recordtempo de harten van Nederland en Vlaanderen verovert. Illustrator Benjamin Leroy heeft al een heleboel prentenboeken op zijn conto én zorgde voor het nieuwe gezicht van ons project Boekstart (vroeger: Boekbaby’s). Deze maand is ons blog bij hem in veilige handen. Welkom, Benjamin!

What does a translator do? Fourth and final part. Rest and relaxation!

And finally… dit is helaas mijn laatste dag met jullie. En ik wil het nu een beetje hebben over wat ik graag doe als ik niet aan het vertalen ben, nou ja, ik bedoel natuurlijk die dingen die in het teken van de jeugdliteratuur staan.

Helemaal boven op de Rest and Relaxation (R&R) lijst staan natuurlijk boeken. Er zijn zoveel mooie boekwinkels in Amsterdam, waar ik woon, en ik wil graag een aantal van mijn favoriete Amsterdamse boekwinkels aan jullie voorstellen.

Er zijn een paar geweldige kinderboekwinkels, waaronder Helden en boeven in de Bosboom Toussaintstraat en de kinderboekwinkel op de Rozengracht (en ook Nieuwezijds Voorburgwal), waar ik vaak boeken koop.

de kinderboekwinkel

de kinderboekwinkel

Helden en boeven

Helden en boeven

Ik hou ook van Antiquariaat Lont, bij mij om de hoek in de Herenstraat, “het enige antiquariaat in Amsterdam dat is gespecialiseerd in kinderboeken”, en waar ik een mooi, oud exemplaar van De geheimen van het Wilde Woud heb gevonden.

Antiquariaat Lont

Antiquariaat Lont

Heel oud en nog steeds heel mooi

Heel oud en nog steeds heel mooi

Mijn super-duper-nummer-een-favoriete boekwinkel in Amsterdam voor Nederlandstalige boeken is de Island Bookstore in de Westerstraat, ook omdat de medewerkers zo vriendelijk zijn. Ze hebben een mooie selectie van kinder- en jeugdliteratuur. De Athenaeum Boekhandel op het Spui vind ik ook geweldig, vanwege het ruime aanbod aan boeken en tijdschriften, en ook omdat er twee uitstekende boekwinkels voor Engelstalige boeken in de buurt zijn: Waterstones en de onovertrefbare American Book Center. Zoveel leesmateriaal voor mijn R&R-uurtjes!

Island Bookstore

Island Bookstore

De bibliotheek is natuurlijk ook belangrijk en de kinder- en jeugdafdeling van de grote bibliotheek in Amsterdam vind ik heel goed. Je kan er ook het Muizenhuis uit de boeken over Sam en Julia bezoeken (uitgever: Rubinstein).

Kinderafdeling, OBA

Kinderafdeling, OBA

Het Muizenhuis. (De foto die je vindt via de link boven is veel mooier!)

Het Muizenhuis. (De foto die je vindt via de link boven is veel mooier!)

Welcome to the House of Mouse

Welcome to the House of Mouse

Art mouse

Art mouse

Mice to meet you!

Mice to meet you!

In de buurt hebben we ook een heel beroemde kinderschrijver, die ik altijd graag bezoek. Theo Thijssen, de schrijver van Kees de jongen, die zijn naam ook aan mijn stamkroeg heeft gegeven: Café Thijssen in de Jordaan, hoek van de Lindengracht/Brouwersgracht. Altijd goed voor een beetje R&R!

My friend Theo

My friend Theo

Dit was dus mijn laatste blogstukje voor jullie. Het was een plezier voor mij om bij deze blog betrokken te zijn en een paar van mijn verhaaltjes en foto’s met jullie te delen. Ik laat jullie achter met een “cheers” van mij en de beste wensen van Jet Boeke en de kinderboekwinkel op de Rozengracht.

Season's greetings

What does a translator do? Part 3: Reviewing and representation

Een deel van mijn werk bestaat uit advies geven aan uitgevers in het buitenland, door bijvoorbeeld leesrapporten te schrijven. Op de website van het Expertisecentrum Literair Vertalen (een heel handige site trouwens voor vertalers en vertaalkwesties) vind je een gids voor het schrijven van een leesrapport. Een leesrapport schrijf je normaal gesproken voor een uitgever die een boek in een andere taal interessant vindt (dat heeft hij of zij misschien in een brochure gezien of door contact met buitenlandse uitgevers op een boekenbeurs bijvoorbeeld) maar die zelf die taal niet kan lezen. Dan schakelt de uitgever een lezer in die een rapport over dat boek kan schrijven – dat hoeft niet per se een vertaler te zijn, maar de twee bezigheden zijn natuurlijk goed (en leuk) te combineren. Je voelt je een beetje als een recensent, maar over het algemeen schrijf ik alleen leesrapporten over boeken die ik goed vind. Dan kan je positief en overtuigend zijn als je wilt uitleggen waarom de uitgever dit boek MOET uitgeven!

Soms heb ik ook contact met uitgevers omdat ze een deelvertaling van een boek willen laten maken. Het is ook natuurlijk moeilijk voor uitgevers als ze een boek wel interessant vinden maar het niet kunnen lezen. Een leesrapport helpt – en een fragmentvertaling is nog beter. Dan krijgt de buitenlandse uitgever een indruk van het verhaal en de stijl van de schrijver. In mijn ervaring willen uitgevers in Engelstalige landen ongeveer de eerste twintig pagina’s van een boek lezen (niet “het beste deel” dus) – en ook een synopsis van het boek. Dat is alleen maar een eerste stap, maar… alles begint ergens. Die deelvertalingen worden ook uiteindelijk best vaak hele boekvertalingen, en het is altijd leuk om te zien hoe zo’n project kan groeien: van een gesprek tot een rapport tot een fragmentvertaling tot een mooi boek in een boekwinkel.

In other news… nog een leestip! 100 Dutch-Language Poems. From the Medieval Period to the Present Day. Selected and translated by Paul Vincent and John Irons. Uitgegeven door Holland Park Press, Londen. De vertalers hebben mooie gedichten uitgekozen en wat ik als vertaler ook interessant vind is dat alle gedichten twee keer in het boek staan: op de linkerpagina in het Nederlands en op de rechterpagina in de Engelse vertaling. Misschien lijd ik aan beroepsdeformatie, maar dit vind ik een heel interessante aanpak. Ik zeg: Lezen!

Read it!