Luister maar

Voorlezen heb ik altijd iets fijns gevonden. Zowel om het zelf te doen, als om te genieten van een andere stem.
Toen ik drie jaar was, wou ik maar één boek voorgelezen krijgen: dit. Iedere avond las mijn mama het voor, tot ik het zelf woord voor woord kon meezeggen.  “Ik kom jullie iets heel fijns vertellen, luister maar.”

Achttien jaar en heel wat ook niet-christelijk geïnspireerde boeken later, ontmoette ik mijn huidig lief. Het zat meteen goed toen bleek dat hij hield van nachtelijk voorlezen. Na één week begon hij mij de gewaagde openingsscène van deze klassieker voor te lezen. Zo’n man laat je toch niet meer gaan? Na zeven jaar houden we nog steeds het ritueel van de slaapverhalen in stand.

Toen vier jaar geleden Boek.be het initiatief nam de allereerste Vlaamse cursus ‘shared reading’ te organiseren, heb ik niet lang moeten nadenken om mij in te schrijven. ‘Shared reading’ is een methodiek die vanuit het Engelse The Reader Organisation (een initiatief van Jane Davis) naar hier is overgewaaid. Het idee om – ook met mensen die niet gemakkelijk toegang hebben tot literatuur – samen te lezen aan de hand van krachtige (kort)verhalen en gedichten en met elkaar hierover van gedachten te wisselen, heeft ondertussen mooi ingang gevonden in Vlaanderen. Er werd een heus ‘Lezerscollectief’ opgericht dat heel diverse leesgroepen aanstuurt, er is het initiatief ‘samen lezen’ van het fantastische De Dagen, maar ook verschillende steden, zoals Antwerpen en Gent, organiseren samenleessessies. Vormingplus Gent-Eeklo zorgt onder de naam ‘Komen Lezen’ voor de ondersteuning van verschillende voorleesgroepen in het Gentse. In één van die groepen, ben ik ondertussen drie jaar actief als voorlezer.

Samen met mijn vriendin Annelore lees ik tweewekelijks op maandagavond voor in het allerfijnste kamertje van de Vooruit: de blauwe kamer op de derde verdieping. Er is thee, koffie, er zijn (iedere week andere!) koekjes, er is een fantastisch uitzicht over de Bagattenstraat, er is een kortverhaal, er is een gedicht. Meer is het niet. Maar meer is niet nodig voor een gezellige, verrijkende en vaak ook inspirerende avond. Want een iets is me doorheen die jaren erg duidelijk geworden: samen lees je zoveel méér. Niet alleen in de teksten die we hardop voorlezen, maar ook in de mensen die deelnemen aan je groep. Want voor je het goed en wel beseft, hoor je geheimen die je niet had verwacht. Zorgt een eenvoudig verhaal voor een bijzondere ontmoeting.

16754500_10158374006685106_1492663572_n

Ook gisterenavond was weer zo’n mooie komen lezen-avond, zo’n soort avond die ik niet meer zou kunnen missen. Annelore las het verhaal ‘Huppelen in groep’ uit de bundel ‘Groener Gras’ van Annelies Verbeke. Hierin zet Steven, samen met vijf andere deelnemers, al zijn hoop in op een huppelclub. Een onverwachte, hechte vriendschap brokkelt echter af wanneer de nationale competitie huppelen in zicht komt. Dit gegeven doet de jongste deelnemer verzuchten dat ze, “misschien ligt het aan mijn leeftijd”, steeds meer merkt hoe competitie in haar vriendengroep binnendringt. “Wie heeft de leukste job, wie gaat al samenwonen? Het lijkt wel een wedstrijd.” Volgens een andere deelnemer, een vrouw met twee huppelkinderen, heeft het niets met leeftijd te maken. Soms kijkt ze met verbazing naar zichzelf. Hoewel ze zichzelf lang niet als competitief beschouwt, betrapt ze zich er ook op te willen uitblinken, de beste te willen zijn.

De avond sluiten we altijd af met een gedicht. Ik lees twee keer na elkaar ‘De eierschaal’ van Thomas Lieske voor. Een man blijft hangen aan de woorden: ‘Hoe hij als kleine, nerveuze jongen die eierschaal al moest / dragen en een lied moest zingen terwijl alle anderen keken.’ Ze raken hem op een manier die hij niet kan uitleggen.
We praten over kwetsbaarheid, en hoe moeilijk het is die te bewaren. Kan je wel leven als je niet af en toe een barst toelaat? Hoewel, zo’n eitje heeft ook wel iets knus. Een goedlachse deelneemster neemt zich voor om de rest van de week in een eierschaal te kruipen, lekker gezellig. Johan, de deelnemer met de mooie stem, leest het gedicht nog een allerlaatste keer, vooraleer we elk naar huis gaan.

16754595_10158373946435106_1717735247_n

En mijn klein eiermomentje? Dat volgt op het einde van de dag, wanneer het aan mij is om te luisteren.

 

 

Groetjes van het administratieve hart

Dag iedereen!

Dit is Nanne:

2. Nanne

En ik ben Marieke (in het gezelschap van Karl Ove Knausgard).
1. Marieke

Met ons drieën vormen we het administratieve hart van auteurslezingen.be.
(Vergis u niet, Karl Ove is van onschatbare waarde als zwijgzaam, instemmend en bevestigend bordkartonnen klankbord.)

Waarin wij gespecialiseerd zijn? Ieder jaar 2.600 lezingen van Vlaamse en Nederlandse schrijvers, vertalers en illustratoren mee mogelijk maken.

Het Vlaams Fonds voor de Letteren legt 100 euro per lezing bij. Op die manier krijgen scholen, bibliotheken, sociale en culturele organisaties een mooie korting op de factuur met het auteurshonorarium. Zo verlagen we de drempel om een unieke ontmoeting tussen auteur en publiek mogelijk te maken.

De meeste lezingen die we ondersteunen (ruim 80%) worden gegeven door kinder- en jeugdauteurs en illustratoren. De jeugdboekenmaand is dan ook onze jaarlijkse hoogmis: ruim 1.000 lezingen vinden dan plaats met onze steun .

Wil je onze auteurs ontdekken? Neem een kijkje op onze auteurslijst.
Niet schrikken, we ondersteunen er meer dan 600! Dankzij enkele handige selectievakjes vind je de auteur die je zoekt. Een Oost-Vlaamse illustrator die lezingen geeft aan 10-jarigen met ‘humor’ als rode draad? Nils Pieters natuurlijk. Maar je kan Nanne of mij ook altijd mailen of bellen voor advies: nanne@vfl.be of marieke@vfl.be: simpel!

Vele 3. Samen paint vanlogo auteurslezingen!