Luister maar

Voorlezen heb ik altijd iets fijns gevonden. Zowel om het zelf te doen, als om te genieten van een andere stem.
Toen ik drie jaar was, wou ik maar één boek voorgelezen krijgen: dit. Iedere avond las mijn mama het voor, tot ik het zelf woord voor woord kon meezeggen.  “Ik kom jullie iets heel fijns vertellen, luister maar.”

Achttien jaar en heel wat ook niet-christelijk geïnspireerde boeken later, ontmoette ik mijn huidig lief. Het zat meteen goed toen bleek dat hij hield van nachtelijk voorlezen. Na één week begon hij mij de gewaagde openingsscène van deze klassieker voor te lezen. Zo’n man laat je toch niet meer gaan? Na zeven jaar houden we nog steeds het ritueel van de slaapverhalen in stand.

Toen vier jaar geleden Boek.be het initiatief nam de allereerste Vlaamse cursus ‘shared reading’ te organiseren, heb ik niet lang moeten nadenken om mij in te schrijven. ‘Shared reading’ is een methodiek die vanuit het Engelse The Reader Organisation (een initiatief van Jane Davis) naar hier is overgewaaid. Het idee om – ook met mensen die niet gemakkelijk toegang hebben tot literatuur – samen te lezen aan de hand van krachtige (kort)verhalen en gedichten en met elkaar hierover van gedachten te wisselen, heeft ondertussen mooi ingang gevonden in Vlaanderen. Er werd een heus ‘Lezerscollectief’ opgericht dat heel diverse leesgroepen aanstuurt, er is het initiatief ‘samen lezen’ van het fantastische De Dagen, maar ook verschillende steden, zoals Antwerpen en Gent, organiseren samenleessessies. Vormingplus Gent-Eeklo zorgt onder de naam ‘Komen Lezen’ voor de ondersteuning van verschillende voorleesgroepen in het Gentse. In één van die groepen, ben ik ondertussen drie jaar actief als voorlezer.

Samen met mijn vriendin Annelore lees ik tweewekelijks op maandagavond voor in het allerfijnste kamertje van de Vooruit: de blauwe kamer op de derde verdieping. Er is thee, koffie, er zijn (iedere week andere!) koekjes, er is een fantastisch uitzicht over de Bagattenstraat, er is een kortverhaal, er is een gedicht. Meer is het niet. Maar meer is niet nodig voor een gezellige, verrijkende en vaak ook inspirerende avond. Want een iets is me doorheen die jaren erg duidelijk geworden: samen lees je zoveel méér. Niet alleen in de teksten die we hardop voorlezen, maar ook in de mensen die deelnemen aan je groep. Want voor je het goed en wel beseft, hoor je geheimen die je niet had verwacht. Zorgt een eenvoudig verhaal voor een bijzondere ontmoeting.

16754500_10158374006685106_1492663572_n

Ook gisterenavond was weer zo’n mooie komen lezen-avond, zo’n soort avond die ik niet meer zou kunnen missen. Annelore las het verhaal ‘Huppelen in groep’ uit de bundel ‘Groener Gras’ van Annelies Verbeke. Hierin zet Steven, samen met vijf andere deelnemers, al zijn hoop in op een huppelclub. Een onverwachte, hechte vriendschap brokkelt echter af wanneer de nationale competitie huppelen in zicht komt. Dit gegeven doet de jongste deelnemer verzuchten dat ze, “misschien ligt het aan mijn leeftijd”, steeds meer merkt hoe competitie in haar vriendengroep binnendringt. “Wie heeft de leukste job, wie gaat al samenwonen? Het lijkt wel een wedstrijd.” Volgens een andere deelnemer, een vrouw met twee huppelkinderen, heeft het niets met leeftijd te maken. Soms kijkt ze met verbazing naar zichzelf. Hoewel ze zichzelf lang niet als competitief beschouwt, betrapt ze zich er ook op te willen uitblinken, de beste te willen zijn.

De avond sluiten we altijd af met een gedicht. Ik lees twee keer na elkaar ‘De eierschaal’ van Thomas Lieske voor. Een man blijft hangen aan de woorden: ‘Hoe hij als kleine, nerveuze jongen die eierschaal al moest / dragen en een lied moest zingen terwijl alle anderen keken.’ Ze raken hem op een manier die hij niet kan uitleggen.
We praten over kwetsbaarheid, en hoe moeilijk het is die te bewaren. Kan je wel leven als je niet af en toe een barst toelaat? Hoewel, zo’n eitje heeft ook wel iets knus. Een goedlachse deelneemster neemt zich voor om de rest van de week in een eierschaal te kruipen, lekker gezellig. Johan, de deelnemer met de mooie stem, leest het gedicht nog een allerlaatste keer, vooraleer we elk naar huis gaan.

16754595_10158373946435106_1717735247_n

En mijn klein eiermomentje? Dat volgt op het einde van de dag, wanneer het aan mij is om te luisteren.

 

 

Dag Tinneke, Hallo Marieke!

Liefde voor boeken, liefde voor lezen, liefde voor poëzie, liefde voor haar vak: elke post van Tinneke van Bergen stráálde ervan. Bedankt Tinneke, en veel plezier op studiereis, en moge alle studenten lerarenopleiding het Tinneke-virus te pakken krijgen.

Februari brengt ons Marieke, Marieke Roels, Marieke van het Fonds. Als u auteur of illustrator bent, of als u al eens een lezing hebt georganiseerd met steun van het Vlaams Fonds voor de Letteren, dan kent u haar vast al. En dan bent u net als ons nieuwsgierig om haar en haar werk beter te leren kennen. En wie Marieke nog niet kent, moet dat dringend doen. Welkom, Marieke!

Dag Benjamin, Hallo Tinneke!

Ik denk dat iedereen het met ons eens is dat we 2016 konden afsluiten met een fantastische blogger. Dankjewel Benjamin voor je eerlijkheid, je zottigheid, de inkijkjes in je leven en je prachtige werk.

2017 brengt ons Tinneke van Bergen, docente op de Artevelde Hogeschool en jeugdliteratuur aficionado. Welkom Tinneke, we hopen dat je je hier gaat thuisvoelen.

En voor alle lezers: een heel mooi jaar gewenst, vol mooie boeken!

 

Tot ziens Laura, hallo Benjamin!

November gaf ons een blik op het leven van een vertaler. En wat voor vertaler! Niet alleen was het erg verhelderend – de boekentips en Amsterdamtips zijn ook ijverig genoteerd. Hartelijk dank, Laura, voor je bijdrage aan deze blog.

En nu is het tijd voor één van de twee geestelijke papa’s van Suzie Ruzie, het ondeugende rebelletje dat in recordtempo de harten van Nederland en Vlaanderen verovert. Illustrator Benjamin Leroy heeft al een heleboel prentenboeken op zijn conto én zorgde voor het nieuwe gezicht van ons project Boekstart (vroeger: Boekbaby’s). Deze maand is ons blog bij hem in veilige handen. Welkom, Benjamin!

Bedankt Sara, hallo Laura!

Na een maandje bloggen kan Sara van de Vertellerij zich opnieuw volledig wijden aan haar fijne bibkinderen en haar mooie activiteiten. Bedankt Sara!

In november hebben we buitenlands bezoek: we hebben Laura Watkinson uitgenodigd om zich hier een maand te installeren. Laura is vertaalster van het in het Verenigd Koninkrijk bijzonder goed ontvangen Letter for the King (van Tonke Dragt), maar van zoveel meer ook. Welkom Laura, we zijn benieuwd wat je ons te vertellen hebt!