Over een mens met een échte boodschap, cowboys en kabouters.

DIMI TOMvoordeel cowboyhoednadeel van een pinnenmuts

Hij behoort mee tot het team der Tom-maatjes, is theaterschrijver, acteur, boekenschrijver, vader, sporter, danser…multi-vanalles’er.

Omdat ik, zoals u al kon lezen, vriendschap en gelijkgezindheid verkies boven alles, kàn het gewoon niet anders: Dimitri Leue past in mijn dreamteam der heerlijke boekenmakers -en makkers.

schutblad

Als we samen vergaderen kan ik achteraf de ganse inboedel herschikken en zijn mijn kaken stijf van het lachen. De opgeborrelde ontginningen die hij snel en spontaan ontgint kan ik nooit direct op papier zetten, ze hebben tijd nodig om even te filteren. Zijn woorden gaan sneller dan mijn denkvermogen. Noem het: gisten. Dimitri Leue is een fenomeen, hij is straf in het consequent doordenken op een gekozen thema en multi-creatief. Hij behoort net zoals ik tot het soort mensen dat op familiefeestjes liever mee onder tafel schoenen verwisselt, dan boven die tafel de gedachten.

signeren

Vandaag 21 juni stonden we weer samen op een podium, we vierden 20 jaar Openbare Bibliotheek Lochristi met een zotte vertelling van onze ‘Cowboyter’. Van dit boek is de grootste kamishibai (een vorm van papieren theater afkomstig uit Japan) ter wereld gemaakt. Ik ben geen mens van cijfers en afmetingen, maar hij is groot, dwz hij geraakt uw woonkamer niét in. De prenten die erin passen zijn immens: u zou er op kunnen tangodansen met Dimitri.

IMG_8505IMG_8507aa

Lochristi

majorettes

Maar live, zoals vandaag, voel je spelplezier, Dimi vertelt, grapt en grolt en ik vertel mee, vul gaatjes en geniet. Dimi wordt geprikkeld door zijn publiek, elke reactie is een geschenk, waar hij zéér ad rem op ingaat en in op gaat. Zo liet hij al een stoet vol majoretten op het podium passeren en betrok hij werkelijk élk kind en élke volwassene bij de voorstelling. Puur, rasecht en zonder ook maar één grammetje ego. Dàt improvisatietalent, die genialiteit, het lokt me uit m’n kot en maakt me beter, straffer. Het begint al in de schetsfase, waarin hij als een duveltje woordjes, combinatietjes, ideetjes influistert: een meisje dat op een brooddoos lijkt, een pad op een stoel met een i-pad, een 11-koppig koor of een open halfopen en gesloten einde.

Ere wie ere toekomt: de prachtige kamishibai werd gebouwd door de geweldige leerlingen van het derde jaar Houtbewerking van PTS Boom, onder deskundige en enthousiaste begeleiding van leraar Karl Fret, in opdracht van de bibliotheek van Boom,die de kamishibai nu beheert.

einde

 

Over tennis, Benoît en lijnen.

Er zijn vele edele sporten, maar tennis is voor mij het heiligst van al. En weet je waarom? Omdat je het illustratievak àltijd kan benaderen vanuit het tennis, enfin, ik toch. Maar ook omdat elke beweging van het tennisspel in lijnen is te vatten: lijnen in de lucht, maar ook op de mooie gravelgrond. Wat een kleur ook, gravel, mmmm.

De lijn die een bal aflegt, gekruld of vol topspin, nét over het net, de versnellingen, aces en services, het gaat soms zo snel als een potloodlijn die je trekt, zonder nadenken, want je wordt ouder, en dan worden technische sporten veel makkelijker om te hanteren, net zoals het penseel, het krijt…

Naarmate je meer tekenervaring krijgt, doet je hand een beweging waarnaar je zelf meer en meer staat te kijken.
De intuïtie neemt het over, je denkt minder na over de techniek, je draait je heup, gaat in de bal en zwaait mooi uit, comme il faut. Oefening baart iets, iets moois, iets dat tijd kost, bloed zweet en tranen.

tennisser Benoit!

tennisser
Benoit voetbal

benoit voetbal2

Maar sport in de kunst? Het is weinigen gegeven en zelden gezien, ook niet in het kinderboek. Benoït van Innis http://www.benoit-artist.com/, die me eind jaren tachtig helemaal in de war bracht met zijn humoristisch, absurd, kleurrijk, Belgisch en prikkelend werk, deed het wél. Met voetbal weliswaar.  In Brugge ben ik ‘m op m’n 17 jaar gaan opzoeken. Toen ik op zijn deurbel drukte, voelde ik al een soort schaamte, onzekerheid. Benoît deed open en was even verlegen. Ik mocht zijn atelier in en kon bladeren in zijn prenten en inademen wat er in te ademen viel in dat Walhalla van de kunst. Na een uur stapte ik terug op mijn fiets en besloot te gaan tekenen. Ik denk dat het vooral was omdat ik zijn gommetje zag liggen…ik had er ook zo een.

Benoît tekende spelers van Club Brugge en beschreef hun passes met zijn typische, prachtige geschrift. Zijn lijnen, o zijn lijnen zijn toch zo wonderbaarlijk mooi. Een goed tekenaar herken je aan zijn persoonlijke, mooie, pure lijnen. Zo’n lijn die Jimmy Connors trok toen hij in de jaren tachtig over de rode velden van Roland Garros schoof…als een pennentrek, trefzeker en zonder teveel nadenken neergezet.

Religie? Meer dan paters en nonnen

Ik probeer jullie ons collectieplan
“Religie, Cultuur en Samenleving in een Belgische en Internationale context sinds 1750”
- de pijlers van onze Ark –
in enkele stappen toe te lichten.

pastoor lapscheure_0001

Naast deze pastoorsroman,
vind je roepingenverhalen,
missieromans,
heiligenlevens,
stichtende verhalen over illustere figuren uit de kerk- en wereldgeschiedenis
(van Sint-Franciscus tot priester Daens, van Jeanne d’Arc tot Baden Powell),
maar ook
prentengebedenboeken,
kinderbijbels,
religieuze strips,
didactisch materiaal voor de catechese van vroeger en nu,
en dichtbundels, toneelstukjes, kerstlegendes …

Maar ook veel meer dan dat.
We bewaren niet alleen het rooms-katholieke erfgoed,
maar documenteren ook de evangelisch-protestantse,
joods-christelijke,
en islamitische tradities in Vlaanderen en België.
Ook nieuwe, eigentijdse vormen van spiritualiteit en zingeving
vinden er hun plaats.

 

De ARK: “verzamelen geblazen”

Na mij aan jullie te hebben voorgesteld,
wil ik graag het thema van deze “blogweek” aankondigen,
nl. “verzamelen geblazen”.

De ark van Norman_01

Zoals in deze Ark, die nog menig jeugdauteur en illustrator inspireert, zetten wij in de erfgoedbibliotheek KADOC in op “verzamelen” en “bewaren voor toekomstige generaties”.
De ark van Norman_03
We bewaren echter niet om het even wat.
We bewaren weloverwogen en volgens een plan, ons collectieplan genaamd.

De ark van Norman_04

 

“Religie, Cultuur en Samenleving in een Belgische en Internationale context sinds 1750”