Pauze

Beste lezers,

Het was mij een waar genoegen. Nu is de tijd om afscheid te nemen en deze blog over te dragen aan waardigere handen.

Veel leesplezier,

Peter Van Olmen

Peter Van Olmen neemt een pauze

Peter Van Olmen (beschikbaar voor al uw reclamebehoeften)

 

De Prins der Wilgen

Ik ga op stap met mijn goede vriend J. –  J. is de Prins der Wilgen.

We zoeken P. op. P. is de Hertog der Wilgen.

In de auto praten Prins en Hertog vol ontzag over A. – A. is de  Paus der Wilgen.
A. moest de wilgenpopulatie van het het Biesbosch in kaart brengen. De Nederlanders hoopten een oerbos in handen te hebben. Maar het oordeel van de Paus was streng. Er staat niet één wilde wilg. Allemaal kruisingen, aangeplant door mandenvlechters in de 19de en 20ste eeuw. Veel amandelwilgen van de chocolade, of van de koffie-met-melk variëteit. Elke type mand had immers zijn wilg. A. speurde de laatste mandenvlechters op en luisterde naar hun verhalen.

De Wilgenprins en de Hertog der Wilgen

De Wilgenprins en de Hertog der Wilgen plegen overleg

De Wilgenprins breekt plotseling zijn verhaal af, slingert de auto aan de kant, springt kordaat over een heg en stapt op een wilg af.
In de auto draait de Hertog zich bewonderend naar me toe. ‘Hij heeft het toch wel gezien, zeker: een hookeriana. Komt niet voor in België. Ik heb hem hier zelf aangeplant, om de kinderen in die zandbak wat schaduw te geven.’

Prins

De Prins en de Hertog bestuderen de Bijbel der Wilgen, geschreven door A., Paus der Wilgen

We rijden naar het Salicetum te L., waar ik kennismaak met de Duitse Dot, de berijpte wilg en de fragilis Russeliana. De kraakwilg die niet kraakt.

Wilgen determineren blijkt een hele kunst.
Met een loupe zoeken we naar haartjes.
SAM_2288

Soms is de smaak bepalend.
SAM_2291

Ik vind een wilgenroosje. Ik vind het mooi en toon het de Hertog.
Wilgenroosjes komen alleen voor op schietwilg, blijkt, maar dit is geen zuivere schietwilg.
De Hertog steekt een vermanende vinger op, ‘de leek geeft vaak de stomste opmerkingen’, zegt hij.
Hij heeft het over mij, denk ik beduusd.
‘Maar… de leek ziet vaak dingen die wij niet zien.’
Prins en Hertog knikken me bemoedigend toe.

Het wilgenroosje (ik vind het mooi)

We nemen afscheid.

‘Wilgen kijken is de beste therapie’, zegt de Hertog nog. ‘Zouden mensen meer naar wilgen kijken, ze zouden meer zin in het leven hebben.’

Met die wijsheid gesterkt, rijden de Wilgenprins en ik naar de Maasvallei, waar we op zoek gaan naar de heilige graal: de salix x rubra, een kruising tussen een katwilg en een bittere wilg.
‘Ik zal je iets vertellen’, zegt de Prins. ‘Een kraakwilg kraakt. Maar een schietwilg kraakt ook. Niemand weet dat.’ Hij kijkt me samenzweerderig aan. ‘Dat is een geheim. Maar ik vertel het je nu.’ Hij zucht. ‘Er zijn zoveel spectaculaire dingen te ontdekken in het wilgenonderzoek. Maar niemand heeft er aandacht voor.’

We trekken onze stapschoenen aan en zoeken ons een weg tussen de paardjes.

Paardjes

Paardjes

‘Weet je’, zegt de Prins. ‘Elke wilg is een probleem. je weet niet waaraan je begint. Ze doen het allemaal met elkaar. Kruising op kruising op kruising. Kijk.’
Hij wijst een hoge boom aan – wat me verwondert, want de meeste wilgen die we tot nu toe onderzochten waren nauwelijks de naam struik waard.
‘Wat je daar ziet is een kruising tussen, let goed op’, zegt de Prins, ‘een hybride van een schietwilg met een kraakwilg, met opnieuw een schietwilg. Ik leg het je uit’, zegt hij. ‘De mama kraakwilg trouwt’, – hij zegt ‘trouwt’ – ‘met een papa schietwilg. Samen krijgen ze een bindwilg. Als nu een vrouwtje bindwilg trouwt met een papa schietwilg, krijg je een boom die honderd procent zuivere schietwilg lijkt, maar het niet is. Het is een cricket-bat-wilg. Die boom is door de Engelsen gekweekt omwille van het hout, perfect om cricket bats van te maken.’ De Prins zet zijn handen in zijn heupen. ‘Om zeker te zijn zou ik nu in die boom moeten kruipen en de bovenste bladeren meten.’

De boom is dertig meter hoog. Ik hoop dat hij het niet doet.

Gelukkig wandelen we verder.

Onze nieuwe doel is de geoorde wilg. Maar dan wel een zuivere.
Een zuivere geoorde wilg is moeilijk te vinden, want de meeste geoorde wilgen blijken onzuiverheden te bevatten van de grauwe wilg.
Opeens springt de Wilgenprins enthousiast over een sloot. Maar zijn enthousiasme blijkt groter dan zijn springkracht en hij belandt half in het water. En vals alarm ook. De wilg blijkt niet zuiver.20150825_172537

‘En deze?’ vraag ik.
‘Dat is hem!’ De Wilgenprins snijdt een flink stuk van de struik en stroopt de bast af.
Ik vraag me af hoeveel van het wilgenbestand zou overblijven als er meer wilgenkenners waren. Maar de bast moet eraf, anders zie je de lijstjes niet.
‘Lijstjes’, zegt de Prins. ‘Niet langer dan zeven millimeter. Dit is hem. Goed gedaan, Peter!’

Niet zonder enige trots wandel ik verder.

Maar ik vind dat ik veel wilgen gezien heb vandaag en wat afwisseling zou welkom zijn. Ik wijs op een olm. Nederlanders zeggen iep, Vlamingen olm. Ik hou van olmen.
De Wilgenprins schudt bezorgd zijn hoofd. ‘Ik weet wat je van plan bent’, zegt hij. ‘Je wil me in verleiding brengen. Maar olmen, daar begin ik niet aan. Olmen zijn veel erger dan wilgen. Olmen zijn een zootje.’

Vragen aan Peter (2)

Vraag: wat maakt je droevig?

Antwoord: Ik zag onlangs een reportage op Terzake, oorspronkelijk van Al Jazeera, over Madrassa scholen in Afghanistan. Meisjes zitten tot elf uur per dag te knikkebollen voor de Koran. Hun hoofden worden langzaam omgebouwd tot gevangenissen waarin ze opgesloten blijven zitten voor de rest van hun leven. Ik vind de schaamteloosheid waarmee volwassenen kinderen indoctrineren gruwelijk om zien.

(Bekijk de reportage hier: Meisjes van de Taliban)

Ik denk, schaf de indoctrinatie van kinderen af en op één generatie spoelen de meeste religies weg als zandkastelen op het strand. Ik las onlangs dat er gemiddeld nog altijd een zevental religies per dag opgericht worden. De meeste verdwijnen even snel als ze gekomen zijn, maar degene die overleven doen dat voornamelijk omdat ze veel energie steken in het indoctrineren van kinderen. (En in het straffen van afvalligen.)

Vreemd ook hoe religies altijd meisjes discrimineren. Zouden religies dan toch voor een stuk om macht draaien?

Vraag: Oké, die reportage maakte ons behoorlijk droevig. Vertel ons nu snel iets wat jou blij maakt, en hopelijk ons ook.

Antwoord: Wel, als contrast, dit. Kijk hoe trots de vader is op zijn dochter. En kijk tot wat een meisje in staat is, zoveel meer dan wat knikkebollen, als je haar maar de vrijheid gunt.

 

Vragen aan Peter

Hallo Peter Van Olmen
Ik heb je beide boeken laatst gelezen in twee weken. Ik kon niet meer stoppen. Ik moest huilen toen ik ze uit had. Hoe schrijf je een perfect boek (zoals jij) zodat je niet kan stoppen met lezen? En wanneer komt het derde deel?
Groetjes Vera

Dag Vera,
Sorry dat ik je aan het huilen bracht. Dat was niet mijn bedoeling. Echt niet, sorry…
Hoe je een perfect boek schrijft weet ik niet. Ik probeer, werk hard, en dan krijg ik De kleine Odessa.
Wanneer het derde deel verschijnt weet ik ook niet, maar ik probeer en werk hard. (Ik kan je wel al de titel verklappen, De kleine Odessa en de val van Scribopolis. Sst, niet verklappen, hé!)

Hallo Peter,
Je boeken zijn verbluffend goed. Vooral het tweede deel. Wanneer gaat het derde deel er zijn?
Ps. Ik heb je boeken al mega veel keer gelezen!!! Veel schrijfplezier.
Thomas

Dag Thomas,
bedankt voor het schrijfplezier. Dat komt van pas.

Beste Peter Van Olmen,
Ik heb uw boeken gelezen en ze zijn echt fantastisch! Ik hoop dat deel drie ook zo leuk wordt. Al denk ik van wel, want u schrijft echt heel goed. Zo goed zelfs dat u ook bij de Raad der Onsterfelijken moet! Als ik een verhaal schrijf, komen er geen namen in me op. Hoe kwam u op Odessa?
Groetjes van Tessa

Dag Tessa,
Ik zou ook wel in de Raad der Onsterfelijken willen. Maar Kafka is tegen. Kafka is jaloers dat ik over Odessa mag schrijven en hij niet. Daar plaag ik hem mee. Dan kijkt hij sip.
Toen ik lang geleden aan Odessa begon, wilde ik een kleine versie van de Odysseus schrijven, met een meisje als heldin. Dat is niet helemaal gelukt, maar de naam Odessa is gebleven.

Dear Peter,
I loved your books so much. They are amazing. I’ve read loads of books but this was my favorite. I read the books in Dutch, but wish I could read them in English. Could you please have them translated to English? Loads of thanks for writing the books and reading this mail.
Adam

Dear Adam,
You’re welcome. And good news! Odessa has already been translated into English, by the wonderful Antoinette Fawcett. We are looking for a publisher/agent at the moment. Please let me know if you know/are one.

Dit boek is FANTASTISCH! Ik ben trots dat wij zo’n goeie schrijver in België hebben. Door dit boek heb ik de boeken van Emily en Charlotte Brontë gelezen. Ook prachtig!
Amber

Dag Amber,
Dank je voor je complimentje. (Bloos). Ja, de boeken van Emily en Charlotte zijn prachtig. Ik hou van de zusjes B. Soms drinken we samen thee.

Dag Peter,
Ik hoop dat er een derde en een vierde boek komt want ik hou van deze boeken. Pagina 171 tot en met 173 vind ik super grappig. Dit zijn echt mijn lievelingsboeken. Ik vind dat Peter ook in de Raad der Onsterfelijken moet! Vraagje: wie zijn Kobe, Lotte, Mona en Clara?
Hannelore

Dag Hannelore,
Wat fijn dat je pagina 171 tot en met 173 grappig vond.
Kobe, Lotte en Mona zijn mijn kinderen. Soms zijn ze braaf. Maar meestal stout. Dan moet ik ze kriebelen. Vooral Mona. Clara is mijn moeder. Die is altijd stout.

Beste Peter Van Olmen,
Met mijn 48 jaar ben ik wellicht wat ouder dan de meeste lezers hier, maar ook ik werd vanaf de eerste zin gegrepen door het verhaal, en dat heeft me niet meer gelost, tot ik twee weken later op pagina 461 een dikke traan van ontroering mocht wegpinken.
Een formidabele pluim voor schrijver Peter!
Pool

Dag Pool,
Niemand is te oud voor De kleine Odessa.

Dag schrijver,
De kleine Odessa is het laatste boek dat ik voorlas aan mijn dochter. We hebben er allebei ontzettend van genoten. Ondertussen is mijn dochter twaalf en wil ze niet meer voorgelezen worden. Dus heb ik je tweede boek maar voor mezelf gekocht.
Annemie

Dag Annemie,
Wat een verstandige beslissing.

Dag Peter,
Dit boek is ZO cool. Ik vind het ECHT FANTASTISCH. Deels omdat personages tot leven wekken één van mijn dromen is. Waar kan je Muzenpoeder kopen?
Jana

Dag Jana,
In Scribopolis. Probeer de Willy-Wonkastraat, daar zijn winkeltjes.

Beste mijnheer Van Olmen,
Kan je met muzenpoeder dingen uit elke tekst halen (dus ook als je gewoon wat zinnen op een kladblaadje schrijft)? Want dan zou je bij een tekort aan muzenpoeder toch gewoon een tekst kunnen schrijven waarin je schrijft over zakken vol met geweldig muzenpoeder? Of heb je dan even veel nodig als dat er uit het boek komt?
Groetjes Josephine

Dag Josephine,
Dat is een slim idee, maar helaas kan je enkel dingen uit goed geschreven boeken halen met Muzenpoeder. Dus zomaar iets neerkrabbelen op een velletje papier en het dan onmiddellijk tot leven brengen kan niet… Jammer hé ;) Maar ik zal het voor de zekerheid eens proberen als ik nog eens naar Scribopolis ga.

Dag Peter Van Olmen,
Mijn zus zat in de KJV. Ze vertelde me hoe fantastisch De kleine Odessa was. Dus ging ik het ook lezen. Ik dacht dat ik nooit meer zo’n leuk boek zou lezen. Maar toen kwam Het geheim van Lode A. uit. Toen ik het zag sprong ik op en neer als een wild konijn en riep: ‘Hebbe! Hebbe!’ Tot mijn mama het kocht. Het was natuurlijk óók fantastisch. Nu wacht ik op je derde boek.
Anouk
Ps. het proces is inderdaad vreselijk!

Dag Anouk,
Ja, het proces is vreselijk.
Helaas kan ik je niet verklappen wanneer het derde deel uitkomt. Het wordt nog fantastischer dan de vorige twee en als ik je nu al verklap wanneer het uitkomt, begin je weer op en neer te springen als een wild konijn, en dan krijg ik problemen met je moeder.

Hallo Peter,
Echt gewoon zo’n boek wat je wel 100 keer wil lezen. Zo leuk! Ik ben zelfs begonnen met mijn moeder, vader, broertje, opa en oma over te halen het te lezen. Ik heb trouwens al een heel plan bedacht: het gaat net zoals met Harry Potter. Iedereen kent het boek. Daarna wordt het verfilmd. Dan wordt het bekend in alle uithoeken van de wereld! En daarna is Peter vast klaar met het derde deel en dat wordt ook verfilmd, enz. enz.

Dag Jitske,
Wat een leuk plan!

Hi, Greetings from Germany.
I love your first Odessa book. Sadly, I wasn’t able to find any information about a german release for the second Odessa book. Can you help me?
=^.^= Nadine

Dear Nadine,
I am so sorry. The Germans didn’t want to publish the second Odessa. (They’re stupid.)

Heej Peter :) Sorry, meneer Peter Van Olmen :)
Ik heb het eerste en tweede deel van De Kleine Odessa gelezen… Toen ik Het geheim van Lode A. uitgelezen had, begon ik te flippen. Ik zocht het internet af of er een derde deel was, en dat is er niet :( Ik heb ook een hele grote fantasie en ik stel mezelf voor als Odessa xdd :) Vraagje, worden de boeken ooit verfilmd? Informeer me dan héhé, grapje :)
Ik heb zoveel ideeën wat Odessa zou doen, maar ik weet niet of ik ze allemaal op deze mail krijg :) Maar je zal mijn ideeën zeker niet nodig hebben, aangezien je zelf meer fantasie hebt dan een klein kind ;)
En daarom ben jij mijn lievelingsschrijver! ;)
Groetjes Jessica xx

Dag Jessica,
Ja, ik heb veel fantasie. Soms is dat een probleem. Ik wou dat ik eens groot werd. Bedankt dat ik je lievelingsschrijver mag zijn!

Beste Peter Van Olmen,
Dus, wanneer is het boek uit, ik kan echt niet wachten!!!!
Ik zit hier de hele tijd al te wachten…
Jessica xx

Dag Jessica,
Ik doe mijn best. Echt. Maar het is weer een dik boek en zo veel werk. Misschien kan je ondertussen wat buiten spelen. Of help je mama bij de afwas.

Beste Peter Van Olmen,
Wel van mij mag het ook wat langer duren, dan heb ik meer leesplezier!
En ik zal altijd een fan blijven! :)
Dag!
-Jessica xxx-

Dag Jessica,
Daag!

Hallo,
Mijn naam is zenna. Ik ben 11 jaar.
Uw boek is fantastisch. Ik zat er helemaal in. Ik heb misschien wel een leuk idee:
je hebt nu al een boek van de kleine Odessa, maar misschien kunt u er ook een film van maken. Het is maar een idee hoor!

Dag Zenna,
Wat een leuk idee. Wie weet tovert iemand De kleine Odessa wel om tot een scenario, maar wacht…, wat is dat hieronder? Is dat een beatsheet? (Ssst, niet verklappen, hé!)

de kleine odessa beatsheet

Hoi,
WAAW!! Zo’n cool boek!!!
Ik hoop dat er een film van word gemaakt! In één weekend had ik al deel één uit. En dat is heel veel voor mij. Het is zo spannend dat je niet meer kan ophouden met lezen. Je ziet het als een film in je hoofd. Een film zou echt heel spannend zijn!
Als er een film komt, mag ik dan een rolletje erin? :-)
Kim (10 jaar)

Dag Kim,
Natuurlijk mag je dat. Maar wat als het een tekenfilm wordt? (Sst! Nee, sst!)

Kristien wil au sérieux genomen worden

Kristien Hemmerechts geeft een interview in de krant. Ze wil au sérieux genomen worden.

Ik doe mijn best.

‘Wat is au sérieux‘, vraagt mijn dochter van acht. Ze leunt over mijn schouder. ‘Moet dat niet serieus zijn?’
‘Dat is hetzelfde.’
‘Waarom zegt ze dan niet gewoon serieus?’
Au sérieux klinkt chiquer.’
‘Oh’, zegt mijn dochter. Ze haalt haar schouders op en loopt naar mijn andere dochter, die citroenpannenkoeken bakt.

Ik lees verder. Als Kristien serieus genomen wil worden, dan mag dat.

grumpycat

Maar het lukt me niet. Wat een kromme redeneringen. Halve waarheden. Opgeblazen feiten. Vooroordeeltje hier, non sequituurtje daar. En o, dit is nieuw, een reductio ad ISum. Een reductio ad ISum is een moderne versie van de reductio ad Hitlerum, waarbij Hitler vervangen is door IS. Het wordt moeilijk, Kristien.

Maar het is ochtend en de zon schijnt en ik geef niet op. Maar nu wordt er om dildo’s gevochten en duikt er een erectie op waar blijkbaar altijd iets mee moet gebeuren. Maar Kristien toch, denk ik, dat hoeft toch niet, erecties zijn toch gewoon fijn?

Ik frons mijn wenkbrauwen en lees verder. Maar haal dan opgelucht adem. Want nu wordt alles duidelijk. Kristien wil helemaal niet ernstig genomen worden door mij. Ze wil au sérieux genomen worden ‘niet in de kinderliteratuur, maar wél in de wereld van de serieuze literatuur.’
Opgelucht leg ik de krant neer. Ik ben geen au sérieuze schrijver. Ik ben een kinderboekenschrijver. Probleem van de baan.

Maar ik lees verder en mijn wenkbrauwen fronsen zich opnieuw. Nu eigent Kristien zich het recht toe te praten als een man. Ik ben een man. Wat nu? Om een of andere reden wil Kristien een gezaghebbende stem zijn in de wereld van de mannen. Niet in die van de vrouwen. Zou die wereld dan te minnetjes zijn, vraag ik me af? Misschien omdat het die is van de kinderliteratuur?

Maar als Kristien wil praten van man tot man, is dat tenminste één pleziertje dat ik haar kan gunnen.

‘Hé Kristinneke, niet flauw doen, hé. Dat jij niet ernstig genomen wordt, heeft niets te maken met het feit dat je een vrouw bent, maar met je kromme redeneringen. Blijf jij nog maar wat spelen in de zandbak van je au sérieuzeleuze literatuur. Aan kinderliteratuur ben je duidelijk nog niet toe.’

Ziezo. Iedereen weer blij.