Binnenkijken bij Jozua Douglas

In de rubriek ‘Door het sleutelgat’ mogen we eens binnenkijken bij een jeugdboekenschrijver of -illustrator. Deze keer zet Jozua Douglas zijn deur op een kier. Hem ken je misschien van zijn boek De verschrikkelijke badmeester en hij staat dit jaar met De vreselijke tweeling op de lijst van de mooiste voorleesboeken in de categorie 9-12 jaar. Als je eens goed wil lachen, moet je dit boek zeker vastnemen!

***

Ik zwem drie keer per week tijdens de lunchpauze. Het is niet voor niets dat mijn eerste jeugdboek De verschrikkelijke badmeester heet: in het zwembad krijg ik mijn beste ideeën. Mijn hoofd raakt leeg en als ik na een half uurtje druipend en fris het zwembad uit klim, zit ik weer vol met nieuwe ideeën.

Joshua Douglas_zwembad

Ik leerde schrijven door veel te lezen. Mijn boekenkast puilt dan ook uit. Tegenwoordig lees ik minder kinderboeken. Ik heb het gevoel dat ik een eigen stijl heb gevonden en probeer me nu juist zo min mogelijk te laten beïnvloeden door andere schrijvers.

Joshua Douglas_boekenkast

Schrijven doe ik in stilte. Ik zet geen muziek op (taal heeft zijn eigen melodie en ritme) en ik sluit me liefst helemaal af. Als dat op een bepaald moment niet lukt, omdat er buiten bouwvakkers bezig zijn, of omdat ik mijn zoon beneden hoor huilen, dan zet ik deze geweldige oorkappen op.

Joshua Douglas_koptelefoon

Ik schrijf alle scenes van mijn verhaal op kaarten, die ik in een kaartenbak bewaar. Af en toe haal ik de kaarten eruit en leg ze voor me neer op de grond. Zo houd ik overzicht over een verhaal dat steeds omvangrijker wordt.

Joshua Douglas_steekkaart

Gratis op zaterdag!

Het is bijna 21 juni en dat betekent dat de zomer officieel in het land is! Als je nog niet goed weet wat te doen op die speciale, hopelijk zonnige, zaterdag, dan is hier een leuke tip:

Zaterdag opent om 14 uur namelijk het tweede luik van de dubbeltentoonstelling Werkplekken in de Bib in Genk. Deze tentoonstelling is een tijdje geleden gestart in het Literair Museum van Hasselt. Je kan er de werkplekken van een aantal illustratoren – o.a. Gerda Dendooven, Bart Moeyaert en Ingrid Godon – bewonderen en naar hun schetsboeken kijken.

Werkplekken

De bibliotheek van Genk breidt deze tentoonstelling nu uit en stelt ter plaatse nog een aantal andere werkplekken tentoon. Zo kan je er bijvoorbeeld eens binnenkijken in de kamer van Tom Schamp en Leo Timmers.

Samen met de opening van Werkplekken in de bib, gaat ook de hedendaagse kunstroute in de open ruimte van Hasselt en Genk van start. Om de feestelijke sfeer verder te zetten, stelt het Literair Museum daarom haar deuren gratis open. En dat is nog niet alles, want je kan er twee gratis geleide bezoeken meemaken: de eerste start om 10u30 en de tweede om 11u30. Vooraf inschrijven is niet nodig.

Alle informatie die je nodig hebt, vind je hier!

(mvd)

Noëlla Elpers

Noëlla Elpers schrijft veel historische jeugdromans – de juryleden van de Kinder- en Jeugdjury lezen op dit moment Malou van de mussen, dat zich in het Antwerpse Rockoxhuis afspeelt. Zelf woont Noëlla op een verrassend rustige plek in de Antwerpse binnenstad, zo blijkt althans uit deze Door het sleutelgat.

*

1. Bureau

1 Bureau

Waar is de tijd dat ik nog met pen en papier in mijn zeteltje zat te schrijven? Nu gebeurt het allemaal achter dit bureau. Op het rek staan boeken die ik raadpleeg als ik werk aan mijn historische jeugdromans. Als ik op het klavier van mijn laptop zit te tokkelen, heb ik soms het gevoel dat ik de registers van een orgeltje laat klinken.

2. Voortuin

2 Voortuin

Bij mooi weer zet ik mijn laptop buiten in de voortuin. In de kerk vlakbij hoor ik soms echt iemand spelen op het kerkorgel… Ik verbaas mij er vaak over dat het midden in het historische centrum van Antwerpen toch nog stil kan zijn.

3. Het Kapersnest op de schouw

3 Kapersnest

In 1994 gaf ik voor het eerst een lezing voor het 3de leerjaar en mijn echtgenoot (dichter Peter Holvoet-Hanssen) stapte als Peter Peperkoek uit één van mijn boeken en zette de klas op stelten. Nadien hebben we dat als Het Kapersnest nog dikwijls gedaan om het vuur voor boeken en gedichten aan te wakkeren. Het Kapersnest bestaat dit jaar 20 jaar en dat zal gevierd worden!

4. Because I’m the Cat…

m the Cat

Het ‘Kapersnest’ of het ‘kattennest’? Ik ben de ‘Kaperskapiteine’ en Peter de lichtmatroos, maar onze kat Spooky is de baas! Ze gelooft dat ze een hondje is en bewaakt het huis. Je zal me waarschijnlijk niet geloven als ik zeg dat ze kan blaffen, maar toch is het zo! Ik heb grappige verhalen over onze poezen geschreven en ben van plan om dat in de toekomst opnieuw te doen.

Marian De Smet

Afgelopen maand werd Marian De Smet bekroond met de Gouden Lijst 2013 voor haar jongerenroman Rotmovie. De jury vindt het “een prachtig boek: goed opgebouwd, vol mooie zinnen en metaforen.” Hieronder kan je zien hoe zo’n prijswinnaar tot stand komt!

*

slmarian

Als een verhaal nog maar net begint te groeien dan schrijf ik vooral in mijn hoofd. Dat lukt me het best op de fiets. Op de foto zie je de weg die ik naar school fiets, (ik ben ook juf) en tijdens dat tochtje bedenk ik vaak nieuwe dingen. Zoals je kan zien, is het een ideaal ‘bedenkpad’: lekker rustig, mooi en stil.

slmarian2

Als het verhaal in mijn hoofd te groot wordt, dan schrijf ik het op. In het begin vaak met de pen. Dit is mijn favoriete schrijfstoel. Echt lange stukken schrijf ik er niet in, maar het is een ideale stoel om beginnetjes op te zetten. Het is er knus en ik kan de stoel draaien, zodat ik kan kiezen of ik de tuin, de lucht of de kamer wil zien.

slmarian3

Ik reis geregeld met de trein en ook daar schrijf ik graag. Achteraf weet ik meestal nog precies tijdens welke treinrit ik een bepaald stuk uit mijn verhaal heb geschreven. Deze foto is genomen op de trein Maastricht-Amsterdam. Enkele uren hierna won ik een prijs: De Gouden Lijst, voor mijn boek Rotmoevie. Op de terugrit was ik te opgewonden om te schrijven, toen heb ik alleen maar zitten glimlachen, de hele weg lang.