Laatste blogje

Een drukke week, veel geregel, en mijn blogtijd in Villa Kakelbont zit er al weer op! Ik heb geveegd, Hedwige, en ook de kamers even gelucht ;)

De winterprik is voorbij. Ik heb er eigenlijk wel van genoten, van die vrieskou. Natuurlijk waren er wat minpuntjes. Uitglijden terwijl mijn knieën al een bron van angst en ergernis zijn, bijvoorbeeld. Maar dat kon de pret niet drukken.

Voor onze jongste had ik prachtige, stoere handschoenen gekocht. Héél slim! Handschoenen voor een tweejarige. Maar ze waren zo mooi…. In de huiselijke ochtendspits twee keer vijf vingertjes in die ondingen krijgen is NIET eenvoudig. Wie mijn ongeduld een beetje kent, zit me nu al uit te lachen. Maar na een kwartier van foeteren en zuchten waren we zover. Gepakt en gezakt gingen we de deur uit, op weg naar de school van de groten, en naar de onthaalmoeder van ukkepuk. Op de hoek kwamen we een vriendelijke dame tegen (jaja, ook in Aalst hebben we die) die belangstellend zei: ‘Wat een lief broertje hebben jullie.’ Waarna de oudsten synchroon (écht waar!) elk een handschoen van zijn handjes rukten en trots zeiden: ‘En kijk eens wat een mooie handjes!’

Een dag later waren we een handschoen kwijt.

Moseo heeft nu dus heel gewone, saaie, superhandige wanten, die dan ook nog vasthangen aan zijn jas.

Winter dus. ‘t Kan deugd doen.

De aanmeldingen voor de Woeste Willem Nieuwjaarsreceptie lopen binnen. Ik hoop dat het volgende zaterdag (24 januari) gezellig druk zal worden. Van 17 tot 20 uur (en als het héél gezellig is, nog wat langer) zijn jullie welkom!

Aanmelden kan op info@woestewillem.be

Ik lees verdacht weinig, deze dagen. Mijn hoofd zit overvol. Toch heb ik ontzettend genoten van het doorbladeren van ‘Wie knipt de tenen van de reus?’, een boek vol gedichten, samengesteld door Jan Smeekens. Goed werk, Jan! Fijne selectie! En de illustraties van Ingrid Godon, Kristien Aertssen en Sylvia Weve mogen er ook zijn.

Om mijn ogen wat rust te gunnen, pak ik af en toe ook naar een luisterboek. Mijn laatste voltreffer is ‘de mestkever’, een productie van het Geluidshuis. De stemmen van Warre Borgmans, Stany Crets, Gène Bervoets enzovoort wérken! Ze werken zelfs goed. Af en toe lopen de tranen over mijn wangen van het lachen. Heerlijk voor jong en oud!

Ik duik nu weer in mijn administratie, mijn opkuis en deadlines. Een boekenwinkel is fantastisch, maar de werklast valt niet te onderschatten.

Hopelijk ontmoet ik in Woeste Willem nog heel wat boekenfans.
Van harte welkom!

Groetjes,

Joke 

Soldengekte

’t Is uitverkoop! Solden noemen ze dat.
Woeste Willem zit in zijn vijfde levensjaar (wat indrukwekkender klinkt dan ‘Woeste Willem bestaat al vier jaar’, zeg nu zelf :)  ) en begint af en toe last te hebben van ruimtegebrek.

Ik profiteer van de algehele soldengekte om ook een paar uitverkoopplankjes te maken.

Er staan pareltjes op! Maar pareltjes verkopen jammer genoeg niet altijd even vlot.

Ook het wat mindere materiaal belandt in de uitverkoop. Woeste Willem is een advieswinkel. Boeken waar ik niet achter sta, raad ik nooit aan (tenzij ik een héééél erg vervelende klant heb :) ) wat wil zeggen dat een aantal boeken dienst doet als erg duur behangpapier.

 

Mijn plankjes staan nog maar een kwartier gevuld te blinken, als de eerste soldenklant zich al aandient. Het is een fijne mevrouw, en ze kiest één van de pareltjes. Joepie, fijn dat dit boek een goeie thuis vindt!

 

Deze eerste week na nieuwjaar is wat rommelig (al moet ik toegeven dat mijn winkel ALTIJD wat rommelig is :( ). Er staan bezoekjes gepland van twee uitgeverijen die dichter bij de boekhandel willen komen te staan, een lovenswaardig initiatief! Een heleboel leerlingen komt een late studieboekenlevering halen (de levering was laat, de leerlingen nog véél later, te laat eigenlijk, maar wat doe je eraan). Na mijn toetsen Zweeds moet ik me heel dringend gaan voorbereiden op mijn schriftelijk examen Zweeds, komende week, en mijn mondeling examen de week erna. Ik krijg een heel sterk studententijdgevoel, maar dan zonder de cafés op de Oude Markt in Leuven.

 

Tussendoor geniet ik van oude en nieuwe titels.
Voor alle fans van het betere literaire thrillergenre, kan ik Mats Wahl aanraden. Wat schrijft die man pakkende boeken! Inspecteur Harald Fors, die in elk deel terug komt, is geloofwaardig, het plot is fantastisch uitgewerkt, de personages zijn echt, al kom ik de meesten liever niet in het donker tegen.

In ‘Dood’ (uitgeverij Infodok) wordt de lezer geconfronteerd met een schietpartij in een school. Er vallen onschuldige slachtoffers.

Heftig, maar weergaloos geschreven!

 

Hebben jullie het ook altijd zo druk?

‘Meer van mij’ is een zeer herkenbaar prentenboek van Peter Reynolds (uitgeverij Lemniscaat) waarin hoofdpersoon Luc het zo druk heeft, dat hij er een paar Lucjes bijwenst én krijgt. Waar dat toe leidt….

 

Groetjes,

 

Drukke Joke

Terug van weggeweest

Oignies was heerlijk. We zaten in een verouderde blokhut,met drie kinderen die genoten van al onze aandacht. Geen telefoon, geen computer, geen was en strijk…

Thuiskomen was fijn en niet fijn. Morgen start een nieuw schooltrimester en dat brengt heel wat stress. Onze oudste heeft ASS, is heel begaafd en heeft een droom van een meester. Maar jammer genoeg zijn er ook mensen die hem liever zien gaan dan komen. En dat doet pijn.
We houden vol, hoor! Hij is het meer dan waard.

Morgen start ook een nieuw werkjaar! Welke parels van boeken zullen op mijn pad komen?

Een aanrader voor 12+ lezers en véél ouder is ‘onrustvlinder’ van Anna Coudenys. Dit boek deed mijn hart sneller kloppen en bewijst dat er in alle tijden sterke vrouwen (hebben) bestaan. Anna Coudenys vermengt een passioneel fictieverhaal met een flinke dosis geschiedenis. Saai wordt het nooit. En het slot verraste me compleet.

Uitgeverij De rode kamer is een jonge uitgeverij die enkel vertalingen van Scandinavische auteurs brengt. Het eerste seizoen bracht enkel boeken voor volwassenen.
Maar ondertussen zitten er ook kinder- en jeugdboeken bij.
‘Het krantengeheim’ (Widmark en Willis) is een tof boek voor kinderen vanaf 7 jaar. Hoofdpersonages Lars en Maja zijn heerlijk Zweeds, ondeugend, eigenwijs. Bovendien runnen ze hun eigen detectivebureau!
In februari wordt het tweede deel verwacht, ik kijk er al naar uit!

Voor vandaag laat ik het erbij. Ik plof lekker in de zetel.

Groetjes,
Joke

Twee dagen rust en wat leesvoer

Beste Kakelbonters,

Onze Poolse jongens vertrekken vandaag richting Polen. Ze hebben vijftien uur buszitten in het vooruitzicht maar blijven er vrolijk onder.
Wij vertrekken vanmiddag naar de Ardennen. Een heerlijk weekend zonder telefoon, televisie, werkstress…

En nu volgt een moeilijke keuze! Welke boeken neem ik mee? Ik ben een veellezer (en lees ook nogal snel, één boek is zelden genoeg). Maar bovenal ben ik een herlezer. Ik kom in de verleiding om ‘samen op het eiland zeekraai’ mee te nemen. Alweer! De personages zijn door Astrid Lindgren zo levensecht neergezet, dat het lijkt of ik ze goed ken. Pelle, vader Melkert, Stina, Mops en Bootsman, ik ken ze hoogst persoonlijk! Bovendien doet dit heerlijke boek me beseffen dat ik nog heel wat te studeren heb voor mijn eerste examen Zweeds, binnen twee weken ☺. Wat zou ik de boeken van Astrid Lindgren graag in de originele taal kunnen lezen. Maar daar is meer voor nodig dan drie maanden avondschool. We houden vol!

Mijn tweede boek dat meegaat, is mijn cursus Zweeds. En dat is geen straf. Een nieuwe taal ontdekken is een bron van energie.

Voor Nathan (9) en Yun (7) nemen we zeker Sjoerd Kuyper mee. Zijn boeken over Robin lezen lekker weg. Een avondlijke voorleespartij wordt met deze boeken bovendien altijd een succes. In ‘Robin is verliefd’ wordt Robin smoorverliefd op juf Tineke. Steeds als hij haar ziet, voelen zijn benen als appelmoes. Han (mijn schat) is een goeie voorlezer. Ik luister met plezier mee.
Sjoerd Kuyper slaagt erin om dagdagelijkse beslommeringen in een heerlijk kinderboek te stoppen.

Kunnen we een kleine test doen?
Wie heeft er een te hoge bloeddruk, last van stress, migraine….?
Laat dan de televisie uit, en lees in de komende veertien dagen alleen (goeie!) kinder- en jeugdliteratuur! Ik ben ervan overtuigd dat heel wat mensen er beter van worden. Doen, hoor! En laat je me weten of het bij jou gewerkt heeft?

Voor Moseo nemen we ‘Nijntje en Nina’ mee. Dick Bruna staat al weken op nummer één bij onze kleine man. ‘Gonnie’ moet ook mee. Dit eerste deeltje van een schitterende reeks kartonboekjes van Dunrea moet in elk gezin met peuters te vinden zijn. Een superaanrader. De tekeningen zijn helder, met net voldoende details. De achtergrond is sober, en de tekst goed gedoseerd.

Woeste Willem moet even wachten.
Maar ik hoop dat velen onder jullie op zaterdag 24 januari naar de nieuwjaarsreceptie zullen komen. Dan zetten we vol goede moed een nieuw boekenjaar in!

Joke

aangekomen in 2009

Beste Kakelbontjes,

En ineens is het dan 2009!
Ik ben blij om, vanuit deze mooie villa, alle Kakelbontlezers een heerlijk en inspiratievol 2009 te mogen wensen.

Ik vind het een hele eer hier te mogen vertoeven, en te genieten van alle sporen die zoveel schitterende auteurs en illustratoren hebben achtergelaten.
(Alhoewel, Klaas, die vieze sokken had je gerust mogen meenemen!) ☺

Voor degenen die geen idee hebben wie ik ben: Ik ben Joke Guns, zaakvoerster van boekhandel Woeste Willem in Aalst. Ik probeer van Woeste Willem een jeugdliteraire ontmoetingsplek te maken. Soms lukt dat.

De jaarwisseling voelt bij ons thuis extra bijzonder. We zorgen niet alleen voor onze eigen kroost, maar ook voor twee zeventienjarige Polen. Deze jongens zijn in België voor de Taizé-ontmoeting. Erg communicatief zijn ze niet. Veel meer dan yes en no komt er niet uit. Hun Engels is beroerd, en ons Pools nog slechter.
‘Jag talar svenska’ probeerde ik nog even wanhopig. Maar ook dit sloeg niet aan ☺
Gelukkig is er nog steeds gebarentaal!

Mijn winkeljaar kon ik heel fijn afsluiten. Een oude dame wandelde Woeste Willem binnen. Het was haar eerste bezoek aan een winkel in meer dan drie jaar. Na een zware val voelde ze zich te onzeker om de stad in te gaan.
Haar eerste stap na al die tijd mocht er eentje in mijn winkel zijn. De dame genoot van het gekibbel van rondrennende kinderen, ze ontdekte de boeken die ze al jaren gemist had, en ze genoot. En ik ook!

’t Was een mooi jaar, 2008!
Er was alweer een prachtige boekenoogst. Ik hoop dat ik jullie in de komende dagen en weken mijn favorieten mag toefluisteren?

2008 was ook het jaar dat onze jongste zoon thuiskwam. Op 1 maart sloten we, in een tehuis in Addis Abeba, onze Moseo in onze armen. Hij is de cement in ons gezin. En we zijn blij dat hij eindelijk thuis is.
Moseo sloot 2008 af met een verhaaltje over Gonnie, een lief gansje met knalrode lievelingslaarsjes, Nathan en Yun keken nog een stukje Sound of Music mee (valt het jullie ook op dat ze, bij de meest romantische passages, steeds gaan zingen? Ok, het is een musical, maar als iemand midden van een langverwachte zoen ineens in mijn oor begint te galmen, zou ik dat toch niet zo geslaagd vinden).

Onze kroost ligt te slapen, onze Poolse jongens zijn veilig terug van het grote landenfeest, en wij zijn moe.

Welterusten ☺

Joke