Citatenquiz I

Geen medailles, geen geldprijzen, geen lauwerkransen – met deze quiz doe je mee voor de eer. En voor de leestips die je in één moeite door krijgt. Want wie de gezochte boeken nog niet las, moet dat zeker doen.

De opzet is simpel: uit welk jeugdboek komen onderstaand citaat en coverfragment? Na één week zetten we het juiste antwoord in de comments.

Ongelukkig genoeg voor de jonge Duitser, nam ik hem die middag nog niet meteen mee. Met de andere arme zielen in mijn armen stapte ik over hem heen en liep weer terug naar de Russen.
En zo reisde ik heen en weer.
Uiteengerukte mannen.
Het was geen skivakantie, dat kan ik je wel vertellen.

 

Š

A is for Art

In de rubriek Gespot signaleren we u mooie of opvallende boeken uit het buitenland. (Nog) niet verkrijgbaar in het Nederlands…

*

Als ik ooit veel geld heb, dan leg ik een beschamend grote collectie ABC-boeken aan.
Vervolgens vul ik mijn dagen met een vergelijkende studie van ABC-boeken in verschillende talen. Ik ga dan op zoek naar antwoorden op levensbelangrijke vragen zoals daar zijn:

– Welke iconische afbeeldingen worden gebruikt in de ABC-boeken voor jonge kinderen?
– In hoeverre wordt een cultuur gereflecteerd in zo’n traditioneel ABC-boek?
– En hoever kan een ABC-boek voor oudere kinderen afwijken van het ‘A is voor Aap’-principe zonder zijn ABC-boek-status te verliezen?

Dit alles louter als rijkevrouwentijdverdrijf en zonder enige wetenschappelijke pretentie.
Maar goed. Tot nu toe is het aantal ABC-boeken in mijn persoonlijke collectie nog op één hand te tellen. In 2008 verscheen er echter eentje dat binnenkort misschien wel nummer 6 wordt.

A is for ArtDe New York Times rekende A is for Art van Stephen Johnson tot één van de elf best geïllustreerde boeken van 2008.  De New York Times citeert Johnson over zijn werkwijze: “For the past six years I have been exploring the English dictionary, selectively choosing and organizing particular words from each letter of the alphabet and, based solely on the meanings of the words, developing a visual work of art. I took ordinary objects and made them unfamiliar, removing functionality in order to reveal their potential metaphorical associations, which can lead in turn to overlapping and sometimes paradoxical meanings.” En de krant zelf voegt daaraan nuchter toe: “The art is also just plain fun to look at.”

Een trailer (want dat moet tegenwoordig ook voor boeken) vindt u hier.

En de andere tien beste (Amerikaanse) geïllustreerde boeken van het jaar 2008 kan u hier bewonderen.
A is for Art: An Abstract Alphabet
Stephen T. Johnson
Simon & Schuster, 2008

(eva)

40 jaar Rupsje Nooitgenoeg

In de rubriek Radio Nostalgie kijken we naar bijzondere boeken uit het verleden (en naar wat de vakliteratuur erover te vertellen heeft).

*

Op 28 januari 1972 besloot een anonieme recensent van het NRC Handelsblad een recensie met de woorden: “Het zou best op een salontafel naast de Avenue kunnen liggen.”
Dat de Avenue bij mij een massa jeugdherinneringen oproept, is op deze plek volkomen irrelevant, want het gaat hier over het besproken boek: Rupsje Nooitgenoeg van Eric Carle.

Deze vreselijk hongerige rups heette aanvankelijk Willi Worm – tot Carles uitgeefster een metamorfose tot rups voorstelde. Rupsje Nooitgenoeg leert kinderen tellen, de volgorde van de dagen van de week, en iets over de wonderlijke transformatie van rups tot vlinder. Of, zoals Bregje Boonstra in 1988 schreef: “een soort Sesamstraat in boekvorm”.

Nochtans was niet iedereen even enthousiast bij het verschijnen van de Nederlandse uitgave van dit boek in 1971. In de recensie van Bureau Boek en Jeugd (de voorloper van aanwinsteninformatie van NBD/Biblion) moppert mevrouw Maassen-de Jong: “De taal is miniem en het verhaal heeft geen werkelijke climax.” En bovendien: “Als instructief prentenboek is het niet te gebruiken, want een rups eet in de regel geen fruit, lollies, taart enz.”
Arme mevrouw Maassen-de Jong. Met deze woorden voegde ze zich bij het leger uitgevers en recensenten in de literatuurgeschiedenis die een meesterwerk niet meteen als zodanig herkenden.
Bureau Boek en Jeugd kreeg al gauw in de gaten dat een boek dat in 1969 door de New York Times uitgeroepen werd als één van de tien beste prentenboeken van het jaar, en in 1970 de Deutscher Jugenbuchpreis won, misschien toch niet zo’n draak was. Een tweede recensie riep het boek uit tot een “goed doordacht, bijzonder fraai verzorgd, origineel prentenboek voor jonge kleuters”.

In 2009 heeft Rupsje Nooitgenoeg nog steeds vele jonge en oudere fans – en op deze jubileumdag wordt het enthousiasme natuurlijk extra aangezwengeld door de uitgever. Wie de verjaardag van de knabbelende veertiger wil vieren door verantwoord geld uit te geven, kan dat door de aankoop van een voelboek-versie.
Maar er is ook Nooitgenoeg merchandising (pun intended). Zo zijn er dekbedsets  (het zijn de laatste!) en agenda’s voor rupsjes nooitgenoegtijd die 2010 niet snel genoeg kunnen volboeken.

Wie wél genoeg tijd heeft, kan dit filmpje bekijken.

En wie héél veel tijd heeft, kan op bezoek in het Eric Carle Museum of Picture Book Art in Amherst, Massachusetts.

(eva)

[Alle informatie in dit artikel is afkomstig uit de Eric Carle-knipselmap van het Focuspunt Jeugdliteratuur.]

Door het sleutelgat: Els Beerten

Els Beerten won onlangs de Boekenleeuw en staat op de shortlist voor de Gouden Uil Jeugdliteratuur met haar nieuwste boek Allemaal willen we de hemel. Ze laat ons door het sleutelgat meeloeren naar haar omgeving. Waar haalt ze haar inspiratie, en waar smeedt ze die om tot een boek?

 

Door de bomen altijd de zon

Tijdens het hardlopen wordt mijn hoofd heel helder.
En dan komen de ideeën. Altijd weer.

Het bos en zijn mysteries

Zonder mysteries geen verhalen.

Vlonder

Als ik ergens tot rust kom.

Mijn schrijfplek (1)

Helemaal van mij.

Mijn schrijfplek (2)

De lichtste plek in ons huis.