Re-cover 7

In Re-cover halen we oude, eens geliefde jeugdboeken van onder het stof. Wij haalden een paar trucjes uit met de oorspronkelijke cover. Herken over welk boek het gaat, en bezorg jezelf instant warme herinneringen.

Wie kent nog dit eco-sprookje uit 1977?

*

re-cover 7

Jean-Claude van Rijckeghem over verfilmen

Een hele zomer lang was het het perfecte weer om je in een cinemazaal te verschuilen. Waren er maar wat meer echt goeie films in de zalen…
We vroegen aan Jean-Claude van Rijckeghem, scenarioschrijver en filmproducent maar natuurlijk ook auteur (samen met Pat van Beirs) van boeken als Galgenmeid (Manteau, 2010), welk jeugdboek hij graag verfilmd zou zien en waarom.

*

jean-claude van rijckeghem Een jeugdboek dat zich, naar mijn gevoel, heel goed leent tot een verfilming is Hasse Simonsdochter van Thea Beckman. Het is één van Beckmans beste boeken. Het hele verhaal speelt zich af in de vijftiende eeuw en draait rond Hasse, een meisje van een jaar of vijftien, die huursoldaat Jan van Schaffelaar van het schavot redt door met hem te trouwen. Die Jan van Schaffelaar is de leider van een bende vechtersbazen die, wanneer ze niet in dienst zijn van een edelman, boerderijen plunderen en geldtransporten overvallen. En de kleine Hasse, vrouwtje van de bendeleider, maakt indruk op die ruwe kerels. Meer nog, ze wordt zo’n beetje het moedertje van de bende. De ontknoping van het verhaal speelt zich af in de kerk van Barneveld waar de bende zich heeft verschanst. Een leger neemt de kerk met kanonnen onder vuur en er lijkt geen ontsnapping mogelijk… Hasse Simonsdochter is een spannend verhaal gebaseerd op ware feiten (Van Schaffelaar en zijn bende bestonden echt) met een innemende heldin die haar hart volgt, van zich afbijt en tegenslagen overwint. Door de hoofdstukken heen voelen we Hasse evolueren van een wild natuurmeisje naar een sterke jonge vrouw. Hasse Simonsdochter is een spannend liefdesverhaal met kleurrijke personages en een hartverscheurend einde. En zo’n prachtig, tijdloos verhaal willen we toch maar al te graag op het witte doek zien! Het soort verhaal dat je in het woeste verleden dompelt en je doet vergeten dat je een emmertje popcorn op je schoot hebt.

Marleen Nelen

Marleen Nelen, die vorig jaar de Zoute Zoen won met haar boek Over zee (Davidsfonds/Infodok), nodigt ons uit voor een kijkje in haar woning.

*

graffiti

De stad is helemaal mijn ding. Vanuit mijn werkkamer zie ik deze graffiti-aap. Als ik het even niet meer weet, kijk ik hem diep in de ogen, en dat helpt (soms).

 

kamer

Ik heb het graag stil in mijn kamer. Op de achtergrond werkjes van vrienden die niet opgehangen geraken, maar op de grond doen ze het ook prima.

 

camera
camera

Mijn technische camera heeft een ereplaats. Om er een foto mee te maken moet je onder een zwart doek kruipen en dan zie je eruit alsof je je van eeuw hebt vergist, maar je bekomt er een heel scherp beeld mee dat je eindeloos kan uitvergroten.

 

tafel

Boeken, papieren, papiertjes, schema’s, schriften, lijstjes, tijdschriften, things to do…

 

nest

De vreemdste dingen belanden op mijn tafel. Hier een vogelnestje, achtergelaten door mijn zoon. Mijn kinderen vinden het heerlijk in deze kamer, en ik vind het heerlijk om door hun vondsten verrast te worden.

Feestzaalverhuur

In deze rubriek laten we kinderboekenmensen aan het woord. Nee, niet over hun vak. Wel over hun Bijzondere Bezigheden: verborgen talenten, obscure gewoonten, vreemde hobby’s. Hoe gepassioneerd ze ook bezig zijn met hun vak, heel wat auteurs en illustratoren hebben namelijk nog andere liefdes in hun leven. We laten vandaag illustrator Stefanie de Graef aan het woord.

*

Na mijn studies richtte ik ‘Blanc Fixe’ op in een deel van de vroegere kleurfabriek van mijn groottante in Drongen.

blanc fixe

Oorspronkelijk deed ik enkel grafisch werk maar 2 jaar later evolueerde mijn bedrijfje steeds meer in de richting van zaalverhuur. Ik had immers twee mooie ruimtes ter beschikking die mijn moeder geleidelijk aan had gerestaureerd. Eén van deze zalen verhuur ik nu voor allerhande evenementen zoals concerten, tentoonstellingen, recepties, seminaries, bedrijfs- en huwelijksfeesten. Tijdens Drongenkermis organiseer ik jaarlijks een tentoonstelling waarbij we met een groepje jonge kunstenaars uit verschillende disciplines tentoonstellen.

Deze job heeft op het eerste zicht maar weinig met illustratie te maken maar geeft mij wel de mogelijkheid te blijven illustreren. Dit werk haalt me ook af en toe van mijn eiland en confronteert mij met de realiteit van het zelfstandig ondernemen.

Wat mij drijft is het feit dat we ons familie-erfgoed kunnen bewaren, in stand houden en restaureren. Door er een multifunctionele zaal in onder te brengen, wordt de site ook opengesteld voor derden. In 2018 kunnen we bovendien het honderdjarige bestaan van ons industrieel erfgoed vieren.

Het is altijd een beetje zoeken naar een goede verhouding tussen beide jobs want uiteindelijk is en blijft illustratie mijn grote passie…

zalen

Citatenquiz XXII

Geen medailles, geen geldprijzen, geen lauwerkransen – met deze quiz doe je mee voor de eer. En voor de leestips die je in één moeite door krijgt. Want wie de gezochte boeken nog niet las, moet dat zeker doen. De opzet is simpel: uit welk jeugdboek komen onderstaand citaat en coverfragment? Na één week zetten we het juiste antwoord in de comments.

*

De donkerbruine jongen in het zwarte pak heeft vier armen en vier benen. Voorovergebogen beweegt hij zich als op acht poten voort, in een vreemde dans. De zwarte rugzak die hij om heeft, slingert heen en weer; er hangt een eind dik koord uit. De jongen heeft op zijn echte ogen bolle spinnenogen geplakt; de pupillen zijn pikzwarte gaatjes waarachter het soms glinstert.

detail22