Dood van de terrorist

‘Hij ontkende en ondermijnde het centrale gezag door zich te presenteren als de koning van mijn provincie. Dat was revolutionair gedrag dat ik onmogelijk kon tolereren en dat wist hij. Toch bleef hij zijn claim ook tijdens het verhoor halsstarrig herhalen. Hij stuurde doelbewust aan op een confrontatie met mij en het gezag dat ik vertegenwoordigde. De tweede aanklacht was dat hij zich valselijk voordeed als de Messias.’ – Ilja Pfeijffer, ‘Dood van de terrorist’.
Voor Sterke Verhalen, Vrij Nederland.

VN-sterkeverhalenpfeiffer-lores400

Karina geschilderd

Het is altijd mijn bedoeling geweest om een all round illustrator te zijn, iemand die een zo breed mogelijke waaier van klanten kan aanspreken en zo genoeg diversiteit in zijn opdrachten en dus professionele leven kan brengen. De ene dag een kleine illustratie voor de krant, de andere week een grote prent voor een folder en tussendoor een paar maanden werken aan een boek. Zo heb ik het graag en het houdt de sleur weg.

Werken voor een volwassen publiek is redelijk anoniem en het gebeurt zelden dat ik iets te horen krijg over de kwaliteit van een illustratie. Na 3 prentenboeken is het dus nog altijd wat wennen aan recensies. De uitgeverij is zo vriendelijk om ze allemaal bij elkaar te harken en ze met mondjesmaat door te sturen, als een soort schouderklopje of duw in de rug. Jaja, ik lees ze graag, die kleine nietsontziende vivisecties van een half jaar werk.

In april van dit jaar verscheen ‘Karina schildert’, een verhaal van de Nederlandse duizendpoot Frans Lasès. Er ligt bij De Eenhoorn een envelop gevuld met knipsels te wachten voor verzending. Geen idee wie er allemaal het boek heeft gelezen en al helemaal niet wie de tijd heeft genomen om het ook grondig te bekijken. Maar ik wil het de volgende recensenten wat gemakkelijker maken en gun in de rest van dit bericht een blik op de stukken inspiratie, flarden moodboard en kunstzinnige knipogen die ik in de prenten van het boek heb verwerkt.

Karina is een kunstenaar en schildert niet wat ze ziet, maar wat ze voelt. De abstracte werken die ze maakt zijn dus bepalend voor het uitzicht van het boek. Het verhaal speelt zich niet af in een bepaalde periode, maar voor mij was het al snel duidelijk dat er wat Russische avant-garde en modernisme uit de jaren ’20 van vorige eeuw mocht verwerkt zijn. De openingspread is dan ook een directe verwijzing naar ‘Rood vierkant’ van Malevich. Karina zelf heb ik gebaseerd op het portret van de Britse ontwerpster Eileen Gray.

karina spread1 lores

malevich.peasant-woman

eileengrayportrait

Karina woont natuurlijk niet in een banaal huisje met zadeldak, maar in een witte modernistische parel zoals het ‘Maison Ozenfant’, een woning en atelier in Parijs dat Le Corbusier liet bouwen voor zijn vriend en kunstenaar Amédée Ozenfant.

karina spread2 lores

060716-ozenfant-36

Misschien nog wat constructivistisch en kubistisch meubilair en wat keukenspullen uit het Bauhaus?

Schermafbeelding 2013-07-08 om 16.53.54

Het belangrijkste van al: de schilderijen. Het mochten geen namaaksels zijn van eerdere abstracte werken, maar iets dat Karina zelf zou hebben geschilderd. Een beetje modernisme (Malevich, Oskar Schlemmer), wat post-modernisme (Memphis) en een scheut post-post-modernisme (grafisch ontwerp van bvb. Jan & Randoald en HelloMe) en Karina had haar eigen beeldtaal.

karina spread3 lores

futurist_exhibition

Malevich

imgresize3

Malevich

tumblr_lx9qcphrsn1qemmsto1_1280

Oskar Schlemmer

14922_10151340632624255_552154443_n

Memphis

Schermafbeelding 2013-07-08 om 17.06.20

Jan & Randoald

faltding2.psd

HelloMe