Het moeilijkste aan schrijven?

Dat mensen je gerust laten.
Dat ze je toelaten in je innerlijke wereld te verdwalen.
Dat ze je de tijd en ruimte gunnen die je nodig hebt om de woorden te vinden om je innerlijke wandeling naar papier te vertalen.
Als ik lang genoeg mag dwalen vind ik alle woorden. Behalve de woorden die zeggen hoe het voelt om gestoord te worden. Dat is me nooit gelukt.

Waarom stoort niemand ooit een advocaat op het toppunt van zijn pleidooi? Waarom stoort niemand ooit een wielrenner in het zicht van de meet? Waarom lijkt enkel wat zichtbaar is belangrijk?

Wat ik nodig heb is dit: www.youtube.com/watch?v=Mv6sBuwzLhk

De milt en de kogel

In vreemde landen staan beelden van beroemde mensen die je niet herkent en Pushkin blijken te zijn. Pushkin was de grootste Russische romantische dichter en erg gesteld op zijn eer. Hij vocht tweeëntwintig duels uit, kreeg een kogel in de milt en stierf. Hij was zevenendertig. Zou ik een pistool uit een koffertje halen, vraag ik me af, als iemand mijn vrouw probeerde te verleiden? Ik hoop van niet. Ik schrijf liever nog een kinderboek. Wat een saai leven heb ik. Maar het duurt wel langer. Ik heb eer ook nooit begrepen. Wat heb je eraan, behalve dat je erom moet vechten?

Pushkin schreef Boris Godunov, maar ook Mozart en Salieri, later herwerkt door Peter Shaffer en verfilmd door Milos Forman als Amadeus. Hij was dol op Riga. Dus schonk Moskou de stad een standbeeld van de beroemde dichter.

Ik ben ook dol op Riga.

 

pushkin