Mijn moeder is een stekelvarken

In de rubriek In de vitrine tipt een boekhandelaar een opmerkelijk boek uit de nieuwe oogst. Mik Ghys van Fnac Antwerpen geeft de eerste boekentip deze herfst!

*

mijn_moeder_is_een_stekelvarken

Toen ik ’s middags thuiskwam, zag mamma er weer uit zoals altijd met haar haar in een knot en een mooie jurk aan. Maar mij maak je niks wijs. Ik had haar door.’

Wat zie jij ‘s ochtends in de spiegel? Een leeuw? Of een beer?

Het meisje in Mijn moeder is een stekelvarken ontdekt op een ochtend dat haar moeder, wiens haar er altijd zo netjes bijligt, een stekelvarken is. Haar haar piekt naar alle kanten en het duurt erg lang om alles toonbaar te krijgen. Tot haar dochters grote verbazing is dat bij haar eigen haar ook zo. Haar angst dat iemand dit zou ontdekken is prachtig weergegeven, zowel in de tekst als de illustraties. Wanneer ze gaat logeren bij een vriendinnetje kan ze tijdig haar haren in model brengen. Maar daar ontdekt ze dat die familie ook een probleem heeft…

Gevoelens worden sterk uitvergroot in de illustraties en maken daardoor alles erg grappig. Sfeervolle illustraties en een kernachtige tekst zorgen voor een aantrekkelijk geheel. Vooral de paniek bij de ontdekking van dit ochtendgeheim komt mooi in beeld.

Een heerlijk cadeauboek, grappig voor alle leeftijden.

Mijn moeder is een stekelvarken / Isol / De Harmonie, 2014 / ISBN 9789076168913

Banned Books Week

Nog tot en met deze zaterdag wordt Banned Books Week gevierd. Eén van de boeken die deze week onder de aandacht komen, is And Tango Makes Three van Peter Parnell en Justin Richardson. Dit kinderboek, uitgegeven in 2005, vertelt het verhaal van twee mannelijke pinguïns die verliefd worden op elkaar en samen een ei uitbroeden.

And tango

Dit boek veroorzaakte enorme controverse in Amerika en tussen 2006 en 2010 werd dit boek het meest verbannen uit bibliotheken en scholen. Justin Richardson reageerde op alle kritiek met de relativerende woorden:

“We wrote the book to help parents teach children about same-sex parent families. It’s no more an argument in favor of human gay relationships than it is a call for children to swallow their fish whole or sleep on rocks.”

Deze week lezen de twee heren ons een stukje voor uit hun boek dat zoveel reacties losmaakte. Je vindt het filmpje hier.

Binnenkijken bij Jozua Douglas

In de rubriek ‘Door het sleutelgat’ mogen we eens binnenkijken bij een jeugdboekenschrijver of -illustrator. Deze keer zet Jozua Douglas zijn deur op een kier. Hem ken je misschien van zijn boek De verschrikkelijke badmeester en hij staat dit jaar met De vreselijke tweeling op de lijst van de mooiste voorleesboeken in de categorie 9-12 jaar. Als je eens goed wil lachen, moet je dit boek zeker vastnemen!

***

Ik zwem drie keer per week tijdens de lunchpauze. Het is niet voor niets dat mijn eerste jeugdboek De verschrikkelijke badmeester heet: in het zwembad krijg ik mijn beste ideeën. Mijn hoofd raakt leeg en als ik na een half uurtje druipend en fris het zwembad uit klim, zit ik weer vol met nieuwe ideeën.

Joshua Douglas_zwembad

Ik leerde schrijven door veel te lezen. Mijn boekenkast puilt dan ook uit. Tegenwoordig lees ik minder kinderboeken. Ik heb het gevoel dat ik een eigen stijl heb gevonden en probeer me nu juist zo min mogelijk te laten beïnvloeden door andere schrijvers.

Joshua Douglas_boekenkast

Schrijven doe ik in stilte. Ik zet geen muziek op (taal heeft zijn eigen melodie en ritme) en ik sluit me liefst helemaal af. Als dat op een bepaald moment niet lukt, omdat er buiten bouwvakkers bezig zijn, of omdat ik mijn zoon beneden hoor huilen, dan zet ik deze geweldige oorkappen op.

Joshua Douglas_koptelefoon

Ik schrijf alle scenes van mijn verhaal op kaarten, die ik in een kaartenbak bewaar. Af en toe haal ik de kaarten eruit en leg ze voor me neer op de grond. Zo houd ik overzicht over een verhaal dat steeds omvangrijker wordt.

Joshua Douglas_steekkaart

Non-fictie die inslaat als een bom

In de rubriek “Gespot” wordt telkens een boek voorgesteld dat onze aandacht verdient. Deze keer stelt Marijn Brouckaert het boek Bomb van Steve Sheinkin voor.

***

Het verhaal begint in 1950. Op 22 mei om precies te zijn. Harry Gold, nog in pyjama, wordt gearresteerd voor het doorspelen van gevoelige informatie over de werking van de atoombom. De man breekt en doet zijn verhaal aan de FBI-agenten. Zo word je als lezer meegezogen in de wetenschappelijke race waarin drie continenten zich meer dan 50 jaar geleden stortten om als eerste een operationele atoombom te bouwen.

BombBomb verdient hier onder de aandacht tekomen, omdat het zonder twijfel één van de spannendste young adult non-fictie boeken is. Steve Sheinkin kiest er bewust voor om niet louter op de grote gebeurtenissen te focussen, maar vooral op het dagdagelijkse leven van de personages tijdens een periode waarin wetenschap en politiek één van de dodelijkste allianties uit de menselijke geschiedenis aangaan. De benadering vanuit de ‘kleine geschiedenis’ toont hoe roddels en wetenschappelijke kennis een even belangrijke rol speelden bij het tot ontploffing brengen van de eerste bom.

De keuze van Sheinkin om beide aspecten van het verhaal te belichten – want ook roddels kun je geschiedkundig onderbouwen – zorgt voor een non-fictie verhaal met de spanningsboog van een rasechte technocratische thriller.

Het verhaal van Harry Gold –de pyjamaspion waarmee we begonnen –is maar één van de vele personages in het verhaal. De nuance waarmee getoond wordt waarom hij spioneert voor de communisten vermijdt elke veroordeling tot fundamentalisme. Naast Gold maak je nog kennis met Einstein, Hahn, Roosevelt, Meitner, Fuchs, Oppenheimer en nog een handvol mannen en vrouwen met klinkende of minder klinkende namen.  De epiloog vat in 10 pagina’s de nasleep van Hiroshima samen en laat je achter met een paar nieuwe inzichten over de machtsverhoudingen op wereldvlak de dag van vandaag. In één beeld door Sheinkin samengevat: “scorpions in a bottle”.

Bomb: The race to build – and steal – the world’s most dangerous weapon
Steve Sheinkin
Macmillan, 2012
ISBN 978-1596434875

Reizen in Quentin Blake land!

Sinds deze zomer loopt er een erg boeiende en kindvriendelijke tentoonstelling over het leven en vooral het werk van Quentin Blake. Ik ben er een tijdje geleden geweest en kan u verzekeren dat het zeker een uitstapje waard is! Je moet er wel voor naar Londen…

De Quentin Blake tentoonstelling stelt in feite de opening voor van het nieuwe huis waar House of Illustration nu in gevestigd is. Je kan het huis vinden op Granary Square, vlakbij King’s Cross (en dus vlakbij het treinstation St. Pancras). Het plein ervoor is heraangelegd en ziet er prachtig uit:

Granary Square OK

Het grote gebouw dat je ziet op de linkse foto is omgebouwd tot een splinternieuwe University of the Arts en de fonteintjes op het plein bezorgen mening kind een fantastische speeltijd. Alles wordt nog beter – tenminste, ik vind dat toch – door KERB, een vijftal caravans die het beste street food verkopen aan een eerlijke prijs. Ik kocht bijvoorbeeld Japanse Tonkatsu (foto hieronder, links bovenaan). En dan maar smullen in één van de strandstoelen die naast de fonteintjes staan. Heaven!

Kerb OK

Maar goed, alsof dat allemaal nog niet genoeg is om eens naar Londen af te zakken, is er dus ook nog de Quentin Blake exhibition in The House of Illustration, vlak achter de hoek. Het gebouw zelf is heel licht als je binnenkomt en oogt vanbinnen niet zo groot. Op een uurtje ben je normaal gezien wel rond – tijd gespendeerd in de boekenwinkel achteraf niet meegerekend!

Het doel van deze tentoonstelling is niet zozeer om Quentin Blake als persoon te belichten, maar echt om een inkijk te geven in het illustratieproces. Zo kan je er heel wat ruwe schetsen en storyboards vinden: in Blake zijn geval zijn dat allemaal miniatuurpagina’s waarop hij snelle schetsen zet, zodat hij weet welke tekening waar zal verschijnen. Ook hangen er heel wat afgewerkte illustraties, zodat de bezoeker echt de verschillende stadia van het tekenproces kan nagaan.

Niet alle boeken komen in de tentoonstelling aan bod, maar er is gekozen voor een mooie mix van oude bekenden en recentere of minder bekende boeken. Onder de eerste categorie horen natuurlijk de boeken thuis die zijn voortgekomen uit een samenwerking met Roald Dahl. In The House of Illustration kan je genieten van heel wat beeldmateriaal uit De Griezels en Daantje, de wereldkampioen en zelfs een tekening van het museum:

QB_1

Er is ook heel wat te vinden over een recente samenwerking met David Walliams, namelijk De jongen in de jurk en over zijn samenwerking met Michael Rosen aan het prentenboek Verdriet (een aangrijpend deel van de tentoonstelling). Mijn persoonlijke favoriete ontdekking was het woordeloze prentenboek Clown, waarin Quentin Blake zich baseert op mime om een verhaal te vertellen. Echt ongelofelijk wat hij daar doet! Het boek is niet bij ons verschenen, maar je moet het absoluut eens gezien hebben!

QB_Clown

De toegang bedraagt £ 7 voor een volwassene en dat is het volgens mij ook echt waard. Kinderen betalen £ 4 en zullen er zeker ook een leuk uurtje beleven, want er is entertainment voor hen voorzien: zo kunnen ze Quentin Blake achterna in een tekenhoek en zijn er zoekopdrachtjes voorzien. De bordjes hangen ook vaak op ooghoogte van kinderen, wat het voor hen extra aantrekkelijk maakt.

Meer informatie vind je hier. De tentoonstelling loopt nog tot 2 november dit jaar.