Meertaligheid

Ik ben drietalig opgevoed, in feite viertalig als je het West-Vlaams er bij rekent.

Mijn ouders communiceren in het Frans, mijn vader praat Arabisch met zijn dochters, mijn moeder een mengeling van West-Vlaams en Nederlands.

Toen mijn zus zes was leerde mijn vader haar Arabisch schrijven. Omdat ze in de klas bij het prentje van een olifant bleef herhalen dat dat een ‘fil’ (Arabisch voor olifant) was en dat je van rechts naar links moet schrijven, dat haar papa dat gezegd had, stopte mijn vader met de Arabische schrijflessen.

Thuis keken we enkel naar de Franse en Waalse televisie; mijn moeder heeft mij heel lang kunnen wijsmaken dat wij de Belgische en Nederlandse TV niet konden ‘trekken met de antenne’ tot in het verre Eggewaartskapelle.

Mijn klasgenootjes woonden in Veurne en keken naar de Troetelbeertjes, the Care bears.

care bears

Ik luisterde gepassioneerd naar de avonturen van de schattige troetelbeertjes die in Troetelland woonden. Soms ging ik op woensdagnamiddag spelen bij mijn beste vriendinnetje en mocht ik tot vijf uur blijven. Om 16h55 begonnen de avonturen van de Care bears, en was ik blij dat mijn moeder mij iets later kwam oppikken.

Ik groeide op met de Japanse animé die ze toonden op Club Dorothée. Les chevaliers du Zodiaque, Juliette je t’aime, Gigi, Goldorak, Dragon Ball Z en ik kan nog even doorgaan.

les-chevaliers-du-zodiaque_255178_1

Niemand op school wist waarover ik het had.

Toen ik klein was nam mijn moeder de tijd om de Franse films te vertalen.

De verschillende talen waarmee ik dagelijks communiceerde voerden een ware taalstrijd in mijn hersenen, met als gevolg dat ik vaak last had van woordvindingsproblemen. Ik voelde mij ook vaak onbegrepen omdat ik het niet ‘deftig’ uitgelegd kreeg.

Lange tijd was Frans de taal waarin ik mij het best kon uitdrukken. Het was Bart die er in slaagde mijn liefde voor de Franse en Arabische poëzie door te trekken naar het Nederlands.

Op mijn achttiende besliste ik om Arabisch te gaan studeren, ik wilde mijn Tunesische grootvader aan de tand voelen. Ik heb nooit begrepen waarom hij zijn kinderen in de steek heeft gelaten toen de moeder van mijn vader overleed. Ik zou hem uithoren en de documenten in het gemeentehuis van Sfax opvragen en inkijken, lezen en proberen begrijpen.

Mijn grootvader overleed in 1999, een jaar voor ik afstudeerde. Mijn antwoorden werden met hem begraven.

Ik ben blij dat ik zoveel talen spreek en begrijp. Talen en verhalen verbinden en zelfs dieren zien het belang van meertaligheid in:

A mother mouse and a baby mouse are walking along when suddenly a cat attacks them. The mother mouse shouts “BARK!” and the cat runs away. “See?” the mother mouse says to her baby. “Now do you see why it’s important to learn a foreign language?”

Meertaligheid op meerdere niveaus. Ook tekeningen zijn taal.

In Venetië bezochten we het Natuurhistorisch Museum en de Palazzo Ducale.

nat museum

 

Beide plekken riepen een herinnering op, daar dacht ik aan één van mijn leerlingen die ik tien jaar geleden in mijn klas had. Ik heb zes jaar les gegeven in het BuSo aan leerlingen met een type 1 en 3 attest; één van mijn leerlingen was van Turkse origine en was tot haar tiende nooit naar school geweest. Na een tijdje bleek ook dat ze als kind nooit had getekend, de familie leefde zo afgelegen dat ze geen papier en schrijfgerief in huis hadden. Het leerproces verliep ontzettend moeizaam. Daarom geloof ik heel hard in projecten waarbij kunstenaars op scholen participeren; ze geven kansen aan leerlingen om anders en breder te leren kijken, om hun creativiteit te ontplooien, om hun wereld, waar de nadruk al te vaak op het praktische wordt gelegd, in vraag te stellen.

De drang die de mens altijd heeft gehad om te tekenen, om dingen vast te leggen vind ik fascinerend.

Hoe verhalen, archetypes van verschillende sprookjes terugkeren over de hele wereld

wreck2

Ik hou van sprookjes, van mythes en verhalen omdat ze verbinden. Het was dus ondenkbaar dat we de tentoonstelling ‘Treasures from the WRECK of the Unbelievable’ van Damien Hisrt in Venetië zouden missen.

Damien Hisrt neemt je mee in zijn verzonnen wereld.

wreck

Zijn werken worden verbonden door een verhaal. In 2008 werd in de Indische Oceaan voor de kust van de oude handelsstad Azania, het wrak gevonden van een schip, de Apistos, dat ergens in de eerste eeuw was vergaan. Het schip vervoerde de schatten van Cif Amotan II, een rijke vrijgemaakte slaaf die van over de hele wereld kunstvoorwerpen en objecten (‘commissions, copies, fakes, purchases and plunder’) had verzameld om die in een apart daarvoor gebouwde tempel te exposeren. Maar het schip zonk en de objecten verdwenen voor tweeduizend jaar op de zeebodem.jungle

Het is zaterdag 15 april, de paasvakantie is bijna voorbij, maar mijn batterijen zijn opgeladen en ik ben terug klaar om verhalen te vertellen en Venetiaanse brugjes te bouwen.

Klaar om verder te werken aan het Uniek boek van de Sassepoort en Spoor 9. Meer hierover in Blog 4.

opdracht Uniek boek

 

Buona Pasqua!

Zalig Pasen!

paashaas

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>