Blog 5: over Stefano die Boni, explosie en koffie

blauw valiesje

We werden aan elkaar gekoppeld door Els Depooter, momenteel uitgeefster bij Van Halewyck. Het was geen marketing berekening ‘volgens dewelke ik het uitstekend zou kunnen vinden met een licht kalende marathonloper uit Kessel-Lo’.  Zo werkt Els graag: vanuit intuïtie. De twijfelaar in mij nam zijn tijd en besliste na enkele maanden eens samen te zitten.

Een van de eerste projecten die ik ooit deed, waren samen met hem en Jan de Kinder, tijdens de Leuvense Kinderhoogdag (mensen wat een mooi event!). ‘ De drie Hermannen’, we waren alledrie kaal en speelden in een huis in Leuven drie broers, met rare trekjes…

Onze eerste brainstorm was bij mij thuis, in de pasgeschilderde keuken. Ik zette koffie met mijn Bialetti, na wat sudderen en puffen ontplofte het Italiaanse onding. Onze keuken was bruin gekleurd, met mooie witte silhouetten van een fruitschaal, wat flesjes olijfolie en een kookpot op de muur. Prachtig. Op de prent in bijlage ziet u een versie van Rotraut Susanne Berner. Over haar later deze maand.
 Rotraut Bialetti
Stefan dus, een knalprestatie was het, ons eerste boekproject: ‘De Vindeling van Wammerswald’.

Zeven jaar later beginnen we, vandaag 26 juni, in een heerlijk koffiehuis in Leuven (toch maar op veilig spelen), aan ons vijfde boek. In mijn heerlijk blauwe tasje zitten twee nieuwe Japanse pennetjes, die ik speciaal heb gekocht om deze kick-off extra in de verf te zetten, een ode aan het tekenplezier. Het doosje, oh!,  dat doosje waarin die pennetjes mogen zitten, wonderschoon! Zo vertoef ik graag in het universum waarin ik het liefst werk.
penneke
 schetsen Stefan
Onze tandem rijdt soepel en in een vaste, trefzekere kadans. KJV weet ons steeds te vinden, het buitenland ook. We springen weer in het duister, willen iets anders maken, discussiëren over techniek, formaat en praten over hoe het thuis gaat. In Bologna en Frankfurt lopen we onze neus, de uitgeefster en de gewillige buitenlandse uitgevers achterna, bedenken strategieën en durven mekaars ambities uit te spreken. In Duitsland, waar we in oktober enkele lezingen samen mochten geven, gaf onze ‘combinatie’ nog meer glans. U leest, we lijken wel een koppel, een ménage à deux.
Dàt is het fijne en belangrijke aan zo’n collega-vriend, dat je vooral samenwerkt omwille van de rust die je bij mekaar vindt, het léf en de durf om mekaar te becommentariëren en zelfs  te prikkelen.
Stefan wil schrijven voor kinderen en slaagt erin om telkens de wereld in te kruipen van een andere doelgroep waarvoor ik dan teken: deze keer 8- tot 12-jarigen. Het is anders-denken, anders tekenen, maar toch vanuit de buik, zonder gedoe, franjes en neergebogen houding.
 vanuit de hoogte
Na enkele uren verliet we het pand en gingen we elk naar huis, om apart weer verder te stormen in een glas water, pen en inkt liggen klaar…
stefan einder

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>