Veilige zone

Ik heb zo van die dingen die ik steeds als reserve in mijn hoofd heb wanneer ik een illustratie maak. Noem het mijn veilige zone. Het gaat om dingen die ik doodgraag zie en teken. Dingen die helemaal niks, of niet veel, met het verhaal te maken hebben maar toch een belangrijk deel van de tekening worden. Bomen. Kale bomen zijn een kado voor mij. Ik hou van de beweging in de takken (zolang ze maar niet gaan kronkelen), van fragiele stammetjes, van zware knotwilgen… Maar ik hou ook van opvulsels als vogelnesten, vogels, eekhoorns en houtstructuur. Ik hou dan weer niet van bloesems en frisse blaadjes en appelen of peren. Misschien hou ik over ‘t algemeen niet van teveel lente en zomer in een tekening.
Bomen. Maar ook huizen. Huizen zijn heel veilig. Heel dankbaar ook. In een probleemsituatie kom ik altijd wel weg met een huis. Ik hou van bakstenen, raamgarniering, bloembakken, bloemen, schoorstenen met rook, trapjes naar de voordeur, vensterbanken… Maar ik raak helemaal in de war bij het tekenen van flatgebouwen, hutten en iglo’s.

2 thoughts on “Veilige zone

  1. Details zijn leuk he?
    Waarom raak je in de war van die drie laatste dingen? Daar ben ik nu eens heel curieus naar! :-)
    Groetjes,
    Inge M.

  2. Dag Erika, leuk je hier te lezen, na de interimlessen TG!
    Ik zet je interimblog alvast bij mijn favorieten ;)
    Groetjes, Sarah

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>