Het groene koffertje van Pieter

In de nieuwe rubriek Het ding en ik laten we auteurs en illustratoren aan het woord over hun relatie met één voorwerp dat een belangrijke rol heeft gespeeld in hun leven of werk. Pieter Gaudesaboos, verzamelaar bij uitstek, bijt de spits af.

*

Samen met journaliste Annick Lesage maakte ik de (luister)boeken Briek en Herr Luna. Daarin kan je als lezer mee op zoek gaan naar het verdwenen kindsterretje Briek Vierstraete. Zo kom je bij aanvang van het tweede boek toe in de luchthaven van Berlijn, waar je in één van de damestoiletten een groen koffertje vindt met daarop de afbeelding van Briek. In dat koffertje zitten detectivespullen waarmee je verder aan de slag moet.

Annick en ik verbleven twee weken in Berlijn, om er de zoektocht samen te stellen, alle belangrijke plaatsen en voorwerpen te fotograferen en er urenlang geluiden op te nemen. Het sneeuwde onafgebroken en een ijskoude wind kleurde onze neuzen en oren rood. Het koffertje, dat ook verder in het verhaal een belangrijke rol blijft spelen, nam ik overal met me mee. Ik had het een tijd voordien gekocht op een rommelmarkt bij ons in de buurt en spoot er met een graffittispuitbus heel voorzichtig het symbooltje van Briek op. Ik vond het er mooi en mysterieus uitzien, en het bleek daar in Duitsland een water- en sneeuwdichte reisgezel te zijn.

Toen we met het boek klaar waren namen het koffertje en ik afscheid van elkaar. Het werd opnieuw een stuk rommel, een vergeten herinnering ingeklemd tussen dozen op zolder. Ik bewaarde er oude papieren in, met de bedoeling het dan bij een volgende verhuis naar de kringloopwinkel te brengen.

Maar zover is het gelukkig niet gekomen! Sinds een jaar is dat kranige oude koffertje opnieuw mijn vaste reisgezel geworden, op weg naar – en tijdens – workshops en lezingen. Het is net groot genoeg om er al mijn spullen in op te bergen, en kinderen reageren nieuwsgierig als ik er de klas mee binnen kom. Bij het wandelen kraakt het handvat gezellig op het ritme van mijn stappen. En als de slotjes met twee harde tikken openspringen wordt het vanzelf stil.

Laatst hoorde ik op de trein een groepje tienermeiden onhandig luid ‘Briek’ fluisteren en zag ik ze naar mijn koffertje wijzen. Misschien herkende ook de vorige eigenaar zijn oude koffer, als attribuut in een kinderboek of zomaar ergens onderweg, aan de hand van een ander. Ik hou van voorwerpen die een tweede (of derde, of vierde, …) leven krijgen. Als ik mijn koffer niet meer nodig heb, breng ik het toch nog naar de kringloopwinkel. Want wie weet kan het daar beginnen aan een nieuw verhaal.

koffertje

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>