De Prins der Wilgen

Ik ga op stap met mijn goede vriend J. –  J. is de Prins der Wilgen.

We zoeken P. op. P. is de Hertog der Wilgen.

In de auto praten Prins en Hertog vol ontzag over A. – A. is de  Paus der Wilgen.
A. moest de wilgenpopulatie van het het Biesbosch in kaart brengen. De Nederlanders hoopten een oerbos in handen te hebben. Maar het oordeel van de Paus was streng. Er staat niet één wilde wilg. Allemaal kruisingen, aangeplant door mandenvlechters in de 19de en 20ste eeuw. Veel amandelwilgen van de chocolade, of van de koffie-met-melk variëteit. Elke type mand had immers zijn wilg. A. speurde de laatste mandenvlechters op en luisterde naar hun verhalen.

De Wilgenprins en de Hertog der Wilgen

De Wilgenprins en de Hertog der Wilgen plegen overleg

De Wilgenprins breekt plotseling zijn verhaal af, slingert de auto aan de kant, springt kordaat over een heg en stapt op een wilg af.
In de auto draait de Hertog zich bewonderend naar me toe. ‘Hij heeft het toch wel gezien, zeker: een hookeriana. Komt niet voor in België. Ik heb hem hier zelf aangeplant, om de kinderen in die zandbak wat schaduw te geven.’

Prins

De Prins en de Hertog bestuderen de Bijbel der Wilgen, geschreven door A., Paus der Wilgen

We rijden naar het Salicetum te L., waar ik kennismaak met de Duitse Dot, de berijpte wilg en de fragilis Russeliana. De kraakwilg die niet kraakt.

Wilgen determineren blijkt een hele kunst.
Met een loupe zoeken we naar haartjes.
SAM_2288

Soms is de smaak bepalend.
SAM_2291

Ik vind een wilgenroosje. Ik vind het mooi en toon het de Hertog.
Wilgenroosjes komen alleen voor op schietwilg, blijkt, maar dit is geen zuivere schietwilg.
De Hertog steekt een vermanende vinger op, ‘de leek geeft vaak de stomste opmerkingen’, zegt hij.
Hij heeft het over mij, denk ik beduusd.
‘Maar… de leek ziet vaak dingen die wij niet zien.’
Prins en Hertog knikken me bemoedigend toe.

Het wilgenroosje (ik vind het mooi)

We nemen afscheid.

‘Wilgen kijken is de beste therapie’, zegt de Hertog nog. ‘Zouden mensen meer naar wilgen kijken, ze zouden meer zin in het leven hebben.’

Met die wijsheid gesterkt, rijden de Wilgenprins en ik naar de Maasvallei, waar we op zoek gaan naar de heilige graal: de salix x rubra, een kruising tussen een katwilg en een bittere wilg.
‘Ik zal je iets vertellen’, zegt de Prins. ‘Een kraakwilg kraakt. Maar een schietwilg kraakt ook. Niemand weet dat.’ Hij kijkt me samenzweerderig aan. ‘Dat is een geheim. Maar ik vertel het je nu.’ Hij zucht. ‘Er zijn zoveel spectaculaire dingen te ontdekken in het wilgenonderzoek. Maar niemand heeft er aandacht voor.’

We trekken onze stapschoenen aan en zoeken ons een weg tussen de paardjes.

Paardjes

Paardjes

‘Weet je’, zegt de Prins. ‘Elke wilg is een probleem. je weet niet waaraan je begint. Ze doen het allemaal met elkaar. Kruising op kruising op kruising. Kijk.’
Hij wijst een hoge boom aan – wat me verwondert, want de meeste wilgen die we tot nu toe onderzochten waren nauwelijks de naam struik waard.
‘Wat je daar ziet is een kruising tussen, let goed op’, zegt de Prins, ‘een hybride van een schietwilg met een kraakwilg, met opnieuw een schietwilg. Ik leg het je uit’, zegt hij. ‘De mama kraakwilg trouwt’, – hij zegt ‘trouwt’ – ‘met een papa schietwilg. Samen krijgen ze een bindwilg. Als nu een vrouwtje bindwilg trouwt met een papa schietwilg, krijg je een boom die honderd procent zuivere schietwilg lijkt, maar het niet is. Het is een cricket-bat-wilg. Die boom is door de Engelsen gekweekt omwille van het hout, perfect om cricket bats van te maken.’ De Prins zet zijn handen in zijn heupen. ‘Om zeker te zijn zou ik nu in die boom moeten kruipen en de bovenste bladeren meten.’

De boom is dertig meter hoog. Ik hoop dat hij het niet doet.

Gelukkig wandelen we verder.

Onze nieuwe doel is de geoorde wilg. Maar dan wel een zuivere.
Een zuivere geoorde wilg is moeilijk te vinden, want de meeste geoorde wilgen blijken onzuiverheden te bevatten van de grauwe wilg.
Opeens springt de Wilgenprins enthousiast over een sloot. Maar zijn enthousiasme blijkt groter dan zijn springkracht en hij belandt half in het water. En vals alarm ook. De wilg blijkt niet zuiver.20150825_172537

‘En deze?’ vraag ik.
‘Dat is hem!’ De Wilgenprins snijdt een flink stuk van de struik en stroopt de bast af.
Ik vraag me af hoeveel van het wilgenbestand zou overblijven als er meer wilgenkenners waren. Maar de bast moet eraf, anders zie je de lijstjes niet.
‘Lijstjes’, zegt de Prins. ‘Niet langer dan zeven millimeter. Dit is hem. Goed gedaan, Peter!’

Niet zonder enige trots wandel ik verder.

Maar ik vind dat ik veel wilgen gezien heb vandaag en wat afwisseling zou welkom zijn. Ik wijs op een olm. Nederlanders zeggen iep, Vlamingen olm. Ik hou van olmen.
De Wilgenprins schudt bezorgd zijn hoofd. ‘Ik weet wat je van plan bent’, zegt hij. ‘Je wil me in verleiding brengen. Maar olmen, daar begin ik niet aan. Olmen zijn veel erger dan wilgen. Olmen zijn een zootje.’

One thought on “De Prins der Wilgen

  1. Heerlijke tekst die de Paus, Hertog en Prins pittig en accuraat situeert en illustreert! ;-)
    Lang Leve de Wilgen!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>