Het echte leven

Terug thuis.
Met een reiskoffer die nog stinkt naar braai.
Ook zijn er foto’s, souvenirs, foto’s.
Herinneringen die eigenlijk niet na te vertellen zijn.
Wegens onbeschrijfbaar.
Wegens ongrijpbaar.
Wegens niet geschikt voor gevoelige lezers.
En mails natuurlijk.
Wat stapelen er zich snel veel te veel vragen op.
Van mijn boekhouder, van scholen en bibliotheken, van de uitgever.
Van organisatie zus en zo.

Gelukkig is er ook een pakketje.
Twee pakketjes.
Eentje met – op extra groot formaat – exemplaren van
het prentenboek ‘Wat nu, Keizar.’ Een uitgave van Zwijsen,
met prachtige illustraties door Jan Van Lierde.
In het tweede pakket: Met opa naar de Sint, met illustraties door Marja Meijer.
Het zesde boek al in de reeks over opa en zijn kleinkinderen.
Kinderen die de namen hebben van de kinderen uit mijn familie
en er uitzien als de kinderen uit Marja’s familie.
Eén van hen luistert (soms) naar de naam Isa.
In de opa-boeken is ze voor eeuwig negen.
In het echt is ze ondertussen eerstejaars studente in Leuven.
Zo gaat dat met verhalen.
Eens geschreven staat de tijd er altijd stil.

PS op www.tedvanlieshout.nu vind je een uitgebreid verslag van de Zuid-Afrika-reis.

 

One thought on “Het echte leven

  1. Oh, een (klein)dochter in een boek, voor eeuwig negen, da’s mooi. En straks klik ik door naar de volledige reisverslag.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>