Moet een boek ‘mooi’ zijn?

Dit is Miep door Kristof Devos

Ongepolijst

Ze ligt naast me, onaangeroerd. Ik heb ze gewogen, gewikt, geroken, maar nu blijf ik er voorlopig af. Dat heb ik altijd met nieuwe boeken, zeker als ik ze zelf heb gemaakt. De illustratie op de cover ziet er ongepolijst uit, nog meer dan in m’n eerdere werk.

Met Dit is Miep heb ik het gevoel dat ik een sprongetje heb gemaakt als illustrator. Er zit meer lef in het boek, meer humor, meer afzien ook.

Een boek moet niet mooi willen zijn

Ik hou m’n illustraties schetsmatig, grof en ongeboend. Dat onaffe zorgt voor een bepaalde spanning in en tussen de lijnen, ik zou het poëzie durven noemen. Dit is Miep is gedrukt op tekenpapier. Ik hou ervan het materiaal open en bloot in de tekening te leggen. Je ziet de potloodlijnen zoals ik ze getrokken heb. Ook de verkeerde. Je voelt de dikte van de verf in de onderlagen. We spelen geen verstoppertje. Voor mij is dit de meest eerlijke manier om m’n verhaal te brengen, ook al ziet het er soms onaf of bruut uit.

Een boek wint aan schoonheid door niet mooi te willen zijn. Tenminste, dat is hoe ik het aanvoel. Ik wil niet het soort boek maken waarin de tekeningen te veel hun best doen.

En u?

Moet een boek mooi zijn? Ik ben benieuwd naar hoe u erover denkt. Reageer hieronder in de comments.

4 thoughts on “Moet een boek ‘mooi’ zijn?

  1. Mijn zoon van 9 was vanavond kritisch over de illustraties van Ceseli Josephus Jitta in het boek “Waar was Hans”. Hij vond ze niet mooi. Slordig. Maar wel bijzonder.

  2. Mooi is het om een deel van het werkproces te kunnen onderscheiden. Ik vond het bijvoorbeeld fantastisch en ook wel geruststellend om in het Literair Museum schetsen van Rebecca Dautremer van dichtbij te mogen bekijken…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>